0 false 21 18 pt 18 pt 0 0 false false false \/* Style Definitions *\/ table.MsoNormalTable \t{mso-style-name:Standaardtabel; \tmso-tstyle-rowband-size:0; \tmso-tstyle-colband-size:0; \tmso-style-noshow:yes; \tmso-style-parent:””; \tmso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; \tmso-para-margin:0cm; \tmso-para-margin-bottom:.0001pt; \tmso-pagination:widow-orphan; \tfont-size:12.0pt; \tfont-family:”Times New Roman”; \tmso-ascii-font-family:Cambria; \tmso-ascii-theme-font:minor-latin; \tmso-fareast-font-family:”Times New Roman”; \tmso-fareast-theme-font:minor-fareast; \tmso-hansi-font-family:Cambria; \tmso-hansi-theme-font:minor-latin;} <\/p>\n
Maar mijn zonde maakte ik u bekend,<\/span><\/span><\/p>\n<\/p><\/div>\n \u00a0<\/p>\n De psalmen 120 \u2013 134 worden opgangspsalmen genoemd. Dit zijn de speciale psalmen die de Joden zongen als zij op weg waren naar Jeruzalem voor de diverse jaarlijkse feesten. <\/span>Een opgangspsalm kun je zien als lied van voorbereiding van de pelgrims voor het feestgebeuren in Jeruzalem, voor feesten die mensen uit de sleur van alledag haalden, die hen openden voor God en voor elkaar, voor ontmoetingen vol verwondering. Ze waren immers op weg naar een ontmoeting met God, en daarop bereidden ze zich samen met hun volksgenoten voor. En in de psalmen die ze zongen wordt <\/span>belijdenis van zonden en gebed afgewisseld met de boetpsalmen (zie bijvoorbeeld Psalmen <\/span>120, 121, 130). Psalm 130 is zo een boetpsalm, in de (koor)literatuur bekend onder de titel De Profundis (uit de diepte<\/em>):<\/span><\/p>\n \u00a0<\/p>\n Uit de diepten heb ik u, ENE, geroepen: <\/span><\/p>\n Heer-over-mij, hoor naar mijn stem, mogen uw oren w\u00e9zen vol \u00e1andacht <\/span>voor mijn stem, mijn sm\u00e9ken \u00f3m gen\u00e1de! <\/span><\/p>\n Als gij onger\u00e9chtigheden bew\u00e1akt, mijn H\u00e9er, wie z\u00e1l best\u00e1an? Maar bij \u00fa is de verg\u00e9ving, want z\u00f3 wilt g\u00edj gevr\u00e9esd zijn! <\/span><\/p>\n Ik hoop op de ENE, vol h\u00f3op is mijn z\u00edel, \u00edk verb\u00e9id zijn w\u00f3ord. <\/span><\/p>\n Mijn ziel is gesp\u00edtst op de H\u00e9er, meer dan wie wachten op de ochtend, w\u00e1chtend \u00f3p de \u00f3chtend! <\/span><\/span><\/p>\n Isra\u00ebl, verbeid het van de ENE, want bij de \u00c9NE is vr\u00edendschap, bij hem is l\u00f3skoping \u00f3vervl\u00f3edig. <\/span><\/span><\/p>\n Hij is het die \u00cdsra\u00ebl zal verl\u00f3ssen <\/span>van zijn onger\u00e9chtigh\u00e9den <\/span>\u00e1lle!<\/span><\/p>\n <\/span><\/p>\n De schrijver had het duidelijk moeilijk. Hij is ten einde raad en weet niet anders te doen dan zijn ellende aan God te vertellen. Hij heeft een diep schuldbesef: als God me niet vergeeft is het met me gedaan. <\/span>Zijn houding is niet van: \u2018Al is de zonde nog zo snel, onze Lieve Heer vergeeft het wel.<\/em>\u2019 <\/span>Maar het is niet Gods bedoeling dat de mens verloren gaat. Slechts van \u00e9\u00e9n mens was het de bedoeling dat Hij zou sterven En dat is Jezus. Hij die kwam als het Licht der Wereld, werd door de duisternis van drie uur verstikt en gesmoord. Als wij dat beseffen past ons diep respect voor Gods liefde. Vergeving is niet een makkelijk mechanisme. God heeft er alles voor moeten doen wat mogelijk was. En dat weet de schrijver: \u2018<\/span>Maar bij \u00fa is de verg\u00e9ving, want z\u00f3 wilt g\u00edj gevr\u00e9esd zijn!\u2019 <\/span>Buiten God heeft hij geen verwachtingen. En hij roept het uit dat God Israel zal verlossen van alle ongerechtigheden.<\/span><\/p>\n <\/span><\/p>\n Het gaat ook ons niet altijd voor de wind, ook niet in christelijk opzicht. Als het in onze christelijke gemeente niet lekker loopt ervaren we dat als een last die ons is opgelegd. De vraag is hoe we op die last reageren. Hoe bekijken wij ons lijden? Roepen wij God aanuit berekening, om de zaak onder controle te houden? Worden wij boos op onze mede-gelovige \u2013 en misschien stiekem ook een beetje ook op God – voor dat waarmee we worden opgezadeld? Het volgende apocriefe verhaaltje laat het verschil zien tussen resultaatgericht ego\u00efsme en een uit liefde geboren trouw:<\/span><\/p>\n \u00a0<\/p>\n Op een dag zei Jezus tegen zijn discipelen: \u201cIk zou willen dat jullie een steen voor Mij dragen\u201d. Hij gaf geen uitleg. Dus gingen zijn leerlingen op zoek naar een steen om te dragen. Petrus, altijd praktisch ingesteld, zocht de kleinste steen die er te vinden was. Jezus had immers niks gezegd over grootte en gewicht! Hij deed die steen dus in zijn zak. Jezus zei: \u201cVolg Mij\u201d.\u00a0 En hij nam hen mee op reis. Rond het middaguur zei Jezus dat ze allemaal moesten gaan zitten. Hij zwaaide met zijn hand en alle stenen veranderden in brood. Jezus zei: \u201cTijd om te eten\u201d. Petrus was in een paar tellen klaar met eten. Toen de maaltijd voorbij was, zei Jezus dat ze weer moesten opstaan. Opnieuw zei Hij: \u201cIk zou willen dat jullie een steen voor Mij dragen\u201d. Petrus zei: \u201cAha, ik snap het\u201d! Hij keek om zich heen en zag een rotsblok liggen. Hij nam het op zijn rug en dat ging moeilijk. Hij zwalkte ervan. En hij zei: \u201cWas het maar weer etenstijd.\u201d Toen zei Jezus: \u201cVolg Mij\u201d. Hij nam hen mee op reis. Petrus kon nauwelijks meekomen. Rond etenstijd kwam Jezus met hen bij een rivier. Hij zei: \u201dNu gooit iedereen zijn steen in het water.\u201d Dat deden ze. <\/span>Toen zei Jezus: \u201cVolg Mij\u201d en liep verder. Petrus en de anderen waren met stomheid geslagen. Jezus zuchtte en zei: \u201cHerinneren jullie je niet meer wat Ik vroeg? Voor w\u00ede<\/em> <\/strong>droegen jullie die steen\u201d?\u2019<\/span><\/p>\n<\/p><\/div>\n Voor wie dragen wij onze steen? Voor wie doet u uw best? Petrus in dit verhaal (net als de oudste zoon uit Lukas 15) deed het voor zichzelf . . .<\/span><\/p>\n Op wie ben ik gericht? Waardoor wordt ik gedreven? Als een groep christenen zich door God begunstigd weet om de juiste leer, om de manier van godsverering en ethisch gedrag, kan de houding afwijzend worden tegenover mensen die deze dingen missen. Ons is alles vergeven. Kunnen wij ook anderen alles vergeven? De oudste zoon wist de jongste niet te vergeven. De Vader wel. <\/span><\/p>\n <\/span><\/p>\n gij omringt mij met gez\u00e1ngen v\u00e1n bevr\u00edjding.<\/span><\/p>\n<\/p><\/div><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" 0 false 21 18 pt 18 pt 0 0 false false false \/* Style Definitions *\/ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standaardtabel; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:””; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:”Times New Roman”; mso-ascii-font-family:Cambria; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:”Times New Roman”; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Cambria; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} Maar mijn zonde maakte ik u bekend, \u00a0 De psalmen 120 \u2013 134 worden … <\/p>\n