{"id":186,"date":"2012-01-30T20:21:49","date_gmt":"2012-01-30T19:21:49","guid":{"rendered":"http:\/\/www.vergaderingalkmaar.nl\/?page_id=186"},"modified":"2019-11-13T01:37:08","modified_gmt":"2019-11-13T00:37:08","slug":"preek-zondag-29-januari-2012","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.vergaderingalkmaar.nl\/?page_id=186","title":{"rendered":"Preek zondag 29 januari 2012"},"content":{"rendered":"

0 false 21 18 pt 18 pt 0 0 false false false \/* Style Definitions *\/ table.MsoNormalTable \t{mso-style-name:Standaardtabel; \tmso-tstyle-rowband-size:0; \tmso-tstyle-colband-size:0; \tmso-style-noshow:yes; \tmso-style-parent:””; \tmso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; \tmso-para-margin:0cm; \tmso-para-margin-bottom:.0001pt; \tmso-pagination:widow-orphan; \tfont-size:12.0pt; \tfont-family:”Times New Roman”; \tmso-ascii-font-family:Cambria; \tmso-ascii-theme-font:minor-latin; \tmso-hansi-font-family:Cambria; \tmso-hansi-theme-font:minor-latin; \tmso-fareast-language:EN-US;} table.MsoTableGrid \t{mso-style-name:Tabelraster; \tmso-tstyle-rowband-size:0; \tmso-tstyle-colband-size:0; \tborder:solid black; \tmso-border-themecolor:text1; \tborder:1.0pt; \tmso-border-alt:solid black; \tmso-border-themecolor:text1; \tmso-border-alt:.5pt; \tmso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; \tmso-border-insideh:.5pt solid black; \tmso-border-insideh-themecolor:text1; \tmso-border-insidev:.5pt solid black; \tmso-border-insidev-themecolor:text1; \tmso-para-margin:0cm; \tmso-para-margin-bottom:.0001pt; \tmso-pagination:widow-orphan; \tfont-size:12.0pt; \tfont-family:”Times New Roman”; \tmso-ascii-font-family:Cambria; \tmso-ascii-theme-font:minor-latin; \tmso-hansi-font-family:Cambria; \tmso-hansi-theme-font:minor-latin; \tmso-fareast-language:EN-US;} <\/p>\n

\n

eens vervreemd \u2026.en in denken vijanden<\/span><\/strong><\/p>\n<\/p><\/div>\n

<\/span><\/strong><\/p>\n

Wie staat centraal in het christendom? Rare vraag wellicht. De verwoording van de christelijke boodschap vereist dat we weten wie er in ons publiek zit. Dat blijkt uit de toespraken van Petrus en ook van Paulus uit (het begin van) het boek Handelingen. En ook in de brief aan de christenen in de plaats Kolosse kiest Paulus zijn woorden, gericht op de lezers. Hij past zich aan in zijn woordkeuze.<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

Maar \u00e9\u00e9n ding doet noch Petrus noch Paulus. Als het om Christus zelf gaat is er niets inwisselbaar! In Kolossenzen 1: 12 \u2013 23 laat Paulus zien dat Christus centraal staat. Heel zijn betoog in de rest van de brief vertrekt vanuit de centrale positie van Christus zelf. We kunnen over heel wat onderwerpen praten in het christendom, maar het is nutteloos als niet Christus zelf \u00e8n vertrekpunt \u00e8n doel van de gedachtewisseling is. En Paulus wijdt daaraan een flink aantal verzen. Het genoemde gedeelte heeft een mooie opbouw:<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n
\n

Onderwerp Kol 1<\/span><\/strong><\/p>\n<\/td>\n

\n

Vers<\/span><\/strong><\/p>\n<\/td>\n

\n

Onderwerp<\/span><\/strong><\/p>\n<\/td>\n

\n

Vorm<\/span><\/strong><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

\n

God de Vader<\/span><\/p>\n<\/td>\n

\n

12, 13<\/span><\/p>\n<\/td>\n

\n

Uit de duistere macht naar het rijk van liefde<\/span><\/p>\n<\/td>\n

\n

Proza<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

\n

14<\/span><\/p>\n<\/td>\n

\n

Verlossing en vergeving van zonden<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

\n

Christus, Gods beeld<\/span><\/p>\n<\/td>\n

\n

15-20<\/span><\/p>\n<\/td>\n

\n

Christus in alles de eerste<\/span><\/p>\n<\/td>\n

\n

Po\u00ebzie<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

\n

Wij, in Christus<\/span><\/p>\n

ook Gods beeld<\/span><\/p>\n<\/td>\n

\n

21<\/span><\/p>\n<\/td>\n

\n

De duistere macht maakte ons tot vijanden <\/span><\/p>\n<\/td>\n

\n

Proza<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

\n

22<\/span><\/p>\n<\/td>\n

\n

De dood van Jezus verzoent ons tot een nieuw leven<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u00a0<\/p>\n

God de Vader<\/strong><\/p>\n

Wie de verzen 9 t\/m 11 leest en zich realiseert welke hooggestemde idealen van het christendom daar worden opgesomd, kan de moed wel eens in de schoenen zinken. Vrucht dragen in elk goed werk, met blijdschap alles verdragen, geduld oefenen, vervuld zijn met de kennis van Gods wil<\/em>. Wie maakt dat allemaal waar? Maar dan zet vers 12 alles in een ander licht, als het gaat om de Vader die u bekwaam heeft gemaakt om te delen in het erfgoed van de heiligen in het licht. <\/span>Of zoals Filippenzen 2: 13 het zegt; Want het is God die in u \u00e9n het willen bewerkt \u00e9n het werken. <\/span>God stelt ons in staat <\/span>om te doen wat van ons wordt gevraagd. Want niemand kan zoiets op eigen kracht. Het is God die ons trok uit de duisternis. Opmerkelijk? Wij zijn toch gered door Jezus Christus? Paulus stelt hier de Vader en de Zoon gelijk aan elkaar. Zij zijn \u00e9\u00e9n. <\/span>God de Vader brengt ons naar het rijk van de Zoon door de vergeving van zonden. <\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Christus, Gods beeld.<\/span><\/strong><\/p>\n

In vers 15 gaat Paulus zingen. Het is een lofzang op Christus. Christus gaat boven alles en iedereen uit. Christus is van de hele schepping het begin en het einde. Maar ook is hij de Schepper zelf. En de Verlosser. En de Verzoener. Jezus laat niet iets van God zien: nee, Jezus \u00eds God. Jezus is het beeld van God. Wie naar Jezus kijkt, ziet God. Alleen door Jezus kennen wij God. Jezus is groter dan de schepping zelf: hij is de bedenker ervan en het doel. Vandaag de dag wordt door miljoenen de dwaling omarmd dat Jezus geen God was, maar alleen een voorbeeld, een goed mens zoals het door God bedoeld was. Paulus wijst dat idee volkomen van de hand. De Vader en de Zoon zijn <\/span>\u00e9\u00e9n.<\/span><\/span><\/p>\n

Paulus noemt Christus <\/span>het beeld van de onzichtbare God. <\/span>Adam en Eva waren geschapen <\/em>naar Gods beeld. Christus is<\/em> Gods beeld. Wat God bij de schepping van de mens voor ogen had wordt eerst in Christus werkelijkheid. In Christus bestond de mens die God voor ogen had. En wie in Christus gelooft, wordt door God als volmaakt in Zijn Zoon gezien. God vergeeft de zonden en verbreekt de macht van de duisternis. Christenen worden geleid door liefde en licht. Uiteindelijk wordt heel de schepping herboren (Rom. 8: 18-22; Op. 21): want in hem heeft het heel de volheid behaagd woning te maken en door hem alles met zich te verzoenen<\/strong>,<\/span><\/span> <\/span><\/span><\/p>\n

<\/strong><\/p>\n

Wij, in Christus Gods beeld<\/strong><\/p>\n

God transformeert mensen naar het beeld van Zijn Zoon. Het gaat hem om dat ene doel : <\/span><\/em>ons nieuw maken, heilig, onbesmet, onberispelijk, zodat we Hem weer onder ogen durven te komen. Zien we dat zitten? Durven we dat werkelijk aan? De slottekst (: 23) klinkt een beetje als een voorwaarde <\/span>als ge maar gefundeerd en vast blijft bij het geloof. <\/span>Toch meen ik niet dat het een voorwaarde is. Het is eerder een oproep van Paulus aan de Kolossenzen, om zich niet af te laten (af)leiden door de kakofonie van religieuze geluiden om hen heen en de veelheid aan verschillende inzichten binnen de gemeente.<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

Door Christus en door Hem alleen kunnen we weer worden zoals we bedoeld waren, namelijk mensen als Gods evenbeeld. En vanuit die visie, vanuit dat geloof bouwt Paulus in de rest van de brief zijn betoog op. Christus is het fundament voor alles. Een Christendom zonder Christus? Onbestaanbaar. Dat moest eerst en vooral gezegd worden. <\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

\n

heilig en onbesmet en onberispelijk<\/span><\/strong><\/span><\/strong><\/p>\n<\/p><\/div><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

0 false 21 18 pt 18 pt 0 0 false false false \/* Style Definitions *\/ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standaardtabel; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:””; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:”Times New Roman”; mso-ascii-font-family:Cambria; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Cambria; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-fareast-language:EN-US;} table.MsoTableGrid {mso-style-name:Tabelraster; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; border:solid black; mso-border-themecolor:text1; border:1.0pt; mso-border-alt:solid black; mso-border-themecolor:text1; mso-border-alt:.5pt; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-border-insideh:.5pt … <\/p>\n

“Preek zondag 29 januari 2012”<\/span> verder lezen<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":588,"menu_order":56,"comment_status":"closed","ping_status":"open","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vergaderingalkmaar.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/186"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vergaderingalkmaar.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vergaderingalkmaar.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vergaderingalkmaar.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vergaderingalkmaar.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=186"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.vergaderingalkmaar.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/186\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1714,"href":"https:\/\/www.vergaderingalkmaar.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/186\/revisions\/1714"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vergaderingalkmaar.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/588"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vergaderingalkmaar.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=186"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}