\u00a0<\/p>\n
Dank brengend aan de Vader die u bekwaam heeft gemaakt \u2026<\/span><\/p>\n<\/p><\/div>\n \u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Gods liefde is eindeloos. Aan het avondmaal \u2013 ingesteld als herdenkingsdienst \u2013 gaat het daarom. We denken aan de geboorte, waar Christus zijn lichaam kreeg, en het is kerst. We denken aan dat lichaam dat werd verbroken, en we zijn op Golgotha. We denken aan Christus\u2019 aanwezigheid en het is Pasen. We realiseren ons dat de heilige geest ons leidt en steunt, en het is Pinksteren.<\/p>\n Het is heerlijk om zo elke week feest te vieren.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Toch heeft Gods liefde ook wel iets abstracts. Iets van \u201c grote afstand.\u201d <\/span>Je kunt het soms niet zo makkelijk vastpakken. Die liefde is dan wel heel erg waar, maar tegelijk ook zo weinig tastbaar.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Hoe helpt het dan misschien om een concreet voorbeeld uit de bijbel te nemen en te overdenken. De geschiedenis van Abraham en Iza\u00e4k is bekend. Iza\u00e4k was het enige kind van Abraham en Sarah. Toen God aan Abraham en Sarah de geboorte van Iza\u00e4k aankondigde, lachte Sarah daar heimelijk om. Ze was namelijk ver over de vruchtbare leeftijd, en de voorspelling leek dan ook onmogelijk. Toen het kind echter geboren was, sprak ze: <\/span>lachen heeft God mij aangedaan!- ieder die het hoort zal om mij lachen!<\/span>.<\/span><\/p>\n Jaren later stelde God Abraham op de proef. Hij droeg hem op zijn zoon aan Hem te offeren. Abraham gaf gevolg aan dit verzoek en nam Iza\u00e4k mee naar de berg Moria. Zonder tegenstand liet Iza\u00e4k zich door zijn vader vastbinden en als offer op het altaar leggen. Abraham nam zijn mes en hief zijn hand op om zijn zoon te doden, maar op het laatste moment verijdelde een engel deze daad. In plaats van Iza\u00e4k, offerde Abraham een ram, dat verstrikt was geraakt in dichtbij gelegen struikgewas.<\/span><\/p>\n <\/span><\/p>\n Jaren heeft Abraham op zijn zoon moeten wachten. Op het enige kind van hem en Sara. Beeld van de eniggeboren Zoon van God. Wat zal Abraham blij geweest zijn. War een unieke plaats zal Iza\u00e4k hebben ingenomen. En dan vraagt God \u2013 beter: draagt God Abraham op \u2013 <\/span>neem toch je zoon, je enige, die je liefhebt, Isaak, en ga, j\u00edj, naar het land van\u00a0de Moria,- uitzichtsberg; doe hem daar opgaan als opgangsgave op een van de Bergen welke ik je zal zeggen!<\/span> Het grijpt vooruit op God die zijn eigen zoon zal offeren als zoenoffer voor de wereld. Zijn enige zoon, die alles voor Hem betekent. En op de zoon die zijn vader volgt: zo gaan die twee eensgezind voort. <\/span><\/span><\/p>\n <\/span><\/p>\n Als Jezus spreekt over de liefde tussen zichzelf en zijn vader, zegt hij (Joh. 17 : 23): o<\/span><\/span>pdat de wereld erkenne dat gij mij hebt uitgezonden en hen hebt liefgehad zoals gij mij hebt liefgehad. <\/span>Tussen God en zijn zoon was een volmaakte band van liefde. En in die band van liefde zijn wij opgenomen. Met de liefde waarmee God van zijn zoon houdt, houdt hij ook van ons. <\/span><\/p>\n en ik heb hun uw naam bekend gemaakt en zal die bekend blijven maken, opdat de liefde <\/span><\/p>\n waarmee gij mij hebt liefgehad in hen mag wezen en ikzelf \u00e9\u00e9n met hen.<\/span><\/p>\n <\/span><\/p>\n \u2026 om te delen in het erfgoed van de heiligen in het licht.<\/span><\/p>\n<\/p><\/div>\n \u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u00a0 Dank brengend aan de Vader die u bekwaam heeft gemaakt \u2026 \u00a0 \u00a0 Gods liefde is eindeloos. Aan het avondmaal \u2013 ingesteld als herdenkingsdienst \u2013 gaat het daarom. We denken aan de geboorte, waar Christus zijn lichaam kreeg, en het is kerst. We denken aan dat lichaam dat werd verbroken, en we zijn op … <\/p>\n