{"id":1220,"date":"2017-04-02T21:10:43","date_gmt":"2017-04-02T20:10:43","guid":{"rendered":"http:\/\/www.vergaderingalkmaar.nl\/?page_id=1220"},"modified":"2017-04-02T21:10:43","modified_gmt":"2017-04-02T20:10:43","slug":"preek-zondag-2-april-2017","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.vergaderingalkmaar.nl\/?page_id=1220","title":{"rendered":"Preek zondag 2 april 2017"},"content":{"rendered":"

de bazuin zal schallen en de doden zullen worden opgewekt<\/strong><\/span><\/h3>\n

 <\/p>\n

Als een meisje en een jongen tot over hun oren verliefd op elkaar zijn kijken ze uit naar de tijd dat ze werkelijk voor altijd bij elkaar zijn. In de verlovingsperiode beloven ze elkaar dat er geen ander is voor wie ze nog dergelijke gevoelens hebben. De manier waarop ze hun leven inrichten, hun bestedingspatroon en heel wat andere zaken richten zich steeds meer op de situatie waarvan hun hart helemaal vol is: altijd samen zijn in het huwelijk. En ook als de omstandigheden eens even tegenzitten doet dat aan het vooruitzicht niet af. De vreugde om de toekomstverwachting blijft.<\/p>\n

 <\/p>\n

Zoiets wacht ons als christenen ook. Wij christenen zien vooruit naar een toekomst waarin we voor eeuwig bij onze Heer zullen zijn. Hoe ons feitelijk leven er vandaag de dag ook voorstaat, als christen hebben we die zekere en volhardende verwachting.<\/p>\n

 <\/p>\n

Laten we naar een stukje uit het nieuwe testament kijken dat \u2013 als een album uit de tijd dat we nog niet getrouwd waren \u2013 de vreugdevolle verwachting weerspiegelt van wat komen gaat.<\/p>\n

 <\/p>\n

In dat stukje gaat het om Paulus die schrijft aan mensen die met vragen zaten over de terugkomst van Christus. Of misschien ook wel om het weer opfrissen van wat ze eigenlijk al wel wisten, maar wat hen niet meer zo helder voor ogen stond.<\/p>\n

 <\/p>\n

We lezen 1 Thessalonicenzen 4: 13 \u2013 18; 5: 1 \u2013 11.<\/p>\n

 <\/p>\n

Geloofden de mensen in Thessalonica niet in de opstanding? Dat deden ze absoluut wel. Christenen in die tijd noemden hun begraafplaatsen ook wel \u201cslaapplekken\u201d om aan te geven dat het een tijdelijk verblijf was. De christenen in Thessaloniki voelden zich onzeker over de positie van de gelovigen die al overleden waren. Zouden die ook met Jezus worden verenigd bij zijn wederkomst? Of zouden ze moeten wachten tot de laatste opstanding, aan het einde der tijden? Griekse en Romeinse dichters in die tijd beschreven \u201choop\u201d als iets wat bij het leven hoort. \u201cDoden zijn zonder hoop<\/em><\/span>\u201d zei Theocritus drie eeuwen voor Christus.<\/p>\n

 <\/p>\n

Paulus maakt duidelijk dat er inderdaad geen hoop is voor mensen die sterven zonder Christus te hebben aangenomen. Zij zijn echt dood. Maar voor gestorven christenen \u2013 in Jezus ontslapenen<\/em> \u2013 geldt dat ze weer zullen leven omdat Christus opstond uit de dood.<\/p>\n

 <\/p>\n

Over de dood van Christus wordt nooit gesproken als sliep hij. Christus stierf werkelijk. En verrees in glorie. Er is dus een sterk contrast tussen de \u201cslaap\u201d van de gestorven gelovigen en de dood van Christus. <\/em><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/em><\/p>\n

Paulus maakt zijn lezers dus duidelijk dat de gestorven gelovigen al bij Christus zijn als Hij de nog levende gelovigen komt halen! In 4: 15 zegt Paulus heel sterk dat hij een woord van de Heer citeert: wij, de levenden die achterblijven tot de komst van de Heer, zullen in geen geval de ontslapenen voorgaan,<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

En dan schetst Paulus (4: 16) met grote kracht wat er staat te gebeuren:<\/p>\n

 <\/p>\n

    \n
  • Er klinkt een bevel gericht aan degenen die \u201cin Christus zijn ontslapen\u201d, zoals Jezus ooit met luide stem Lazarus uit zijn graf tot leven riep,<\/li>\n
  • De stem van een aartsengel roept de victorie uit over de machten van de hel en de duisternis die op aarde regeren,<\/li>\n
  • Gods bazuin klinkt en duidt aan dat er iets staat te gebeuren wat nog niet eerder was geopenbaard:<\/li>\n<\/ul>\n

     <\/p>\n

    En deze drie onderscheiden zaken schetsen tezamen die ene grote gebeurtenis: de komst van de Heer voor Zijn Kerk, de Kerk die voor altijd met Christus verenigd zal zijn. Dat is de grote en unieke hoop van de Kerk: voor altijd samen met haar Bruidegom!<\/p>\n

     <\/p>\n

    De gebeurtenissen zullen in vaste orde plaatsgrijpen:<\/p>\n

     <\/p>\n