{"id":1114,"date":"2016-05-22T22:11:32","date_gmt":"2016-05-22T21:11:32","guid":{"rendered":"http:\/\/www.vergaderingalkmaar.nl\/?page_id=1114"},"modified":"2016-05-23T07:28:54","modified_gmt":"2016-05-23T06:28:54","slug":"preek-zondag-22-mei-2016","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.vergaderingalkmaar.nl\/?page_id=1114","title":{"rendered":"Preek zondag 22 mei 2016"},"content":{"rendered":"

Toen Jezus Christus in de nacht waarin Hij werd verraden<\/strong><\/span><\/h3>\n

 <\/p>\n

Je hoort vandaag de dag soms van christenen de opvatting dat zondigen niet zo heel erg is. God vergeeft toch wel. Want Hij is genadig. Een volkomen on-Bijbelse misvatting! Met Paulus (Rom. 6: 15): Wat krijgen we dan?- moeten wij zondigen omdat we niet onder een wet staan maar onder genade? Dat zij verre!<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Onthutsend is wat Gandhi schreef over zulke christenen (en hoe scherp zijn analyse was):<\/p>\n

 <\/p>\n

Gandhi schrijft in zijn autobiografie:[1]<\/a><\/span><\/p>\n

\u201dIn een gesprek met een paar christelijke vrienden kwam een van hen met uitspraken die ik niet had verwacht:<\/em> \u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.. Onze zonden bezwaren ons niet, omdat we geloven dat Jezus voor ons verzoening heeft gedaan. Wij moeten wel zondigen, het is onmogelijk om in deze wereld zondeloos te leven. Daarom moest Jezus lijden en de zonde van alle mensen verzoenen. Alleen wie zijn verlossing aannemen krijgen eeuwig leven. Bedenk eens wat een rusteloos leven u hebt, en wat een belofte van vrede wij hebben gekregen.\u201d\u2028\u2028<\/em><\/span><\/p>\n

Dit kon mij (Gandhi, ws) allerminst overtuigen. Ik antwoordde: \u2018Als dat christendom is, kan ik me daardoor niet laten overtuigen. Ik zoek geen verlossing van de gevolgen van mijn zonde, ik wil verlost worden van de zonde zelf, of beter gezegd: van de zondige gedachte. Totdat ik dat bereikt heb zal ik tevreden zijn met rusteloosheid.\u2019<\/strong> \u2028<\/em><\/span><\/p>\n

Over die persoon schrijft Gandhi verder: \u201cHet bleek ook dat hij achter z\u2019n woorden stond. Hij zondigde met open ogen, en maakte me duidelijk dat het denken daaraan hem niet in het allerminst bezwaarde.\u201d<\/em><\/span><\/p>\n

\u00a0\"Mephibosheth_kneels_before_David\"<\/em><\/p>\n

De geschiedenis van David en Mefibosjet (2 Sam. 9: 1 \u2013 13) geeft een helder beeld van wat genade werkelijk is.<\/p>\n

 <\/p>\n

David stelt aan zijn hofhouding een opmerkelijke vraag: wie is er nog die is overgebleven van het huis van Saul?- ik wil hem vriendschap bewijzen, omwille van Jehonatan!<\/span> David vraagt naar de familie van zijn grootste vijand. En dat niet om zo een afstammeling alsnog een kopje kleiner te maken (wat heel gewoon was in die tijd). Maar juist om genade te bewijzen! David is hier een beeld van God zelf. God die volgelingen van Zijn grootste vijand \u2013 Satan \u2013 opzoekt om hen genade te betonen.<\/p>\n

Tsiva, een gewezen knecht van Saul, kent er nog wel \u00e9\u00e9n: Mefibosjet. Die woonde in de plaats Lo Devar, in het huis van ene Machier, zoon van Ami\u00ebl. Probleem was wel dat deze Mefibosjet verlamd was aan beide voeten; David haatte kreupelen met heel zijn ziel (hfdst 5: 8).<\/p>\n

David laat desondanks Mefibosjet halen. Het laat zich raden dat Mefibosjet de ontmoeting met grote angst tegemoet zag. Hij gooit zich voor David op de grond. David zegt tot hem: vrees niet, want ik wil je daadwerkelijk vriendschap bewijzen, omwille van Jehonatan, jouw vader.<\/span> De naam Jehonatan betekent \u2018God heeft gegeven<\/em>.\u2019 Jehonatan is beeld van de Heer Jezus. God bewijst ons genade omwille van Zijn Zoon.<\/p>\n

 <\/p>\n

David had nu kunnen zeggen: \u201cik heb je vergeven, maar nu moet je wel wegwezen natuurlijk!\u201d <\/em> Niets daarvan, integendeel juist: David geeft Mefibosjet vier zegeningen:<\/p>\n