Preek zondag 20 september 2015


Wij reizen met elkander, wij wand’len hand in hand;

d’ een zij tot troost de ander op weg naar ’t Vaderland.

 

De bijbel beschrijft uitvoerig hoe de tabernakel – ‘de Woning’ – moest worden gebouwd en ingericht. In Exodus 26, 15-22; 26-30 lezen we bijvoorbeeld gedetailleerd over de wanden (‘de stijlen’) van de tabernakel. En daarin zien we weerspiegeld hoe wij christenen vandaag de dag de gemeente – Gods Woning – vormen.

 

De stijlen waren gemaakt van staande acaciastammen. Het hout is vaak hard, met noesten en lastig te bewerken. De fijne nerf en de fraaie kleur plus de duurzaamheid maken dat het nog steeds vee gebruikt wordt voor schrijnwerk.

Dat zegt iets over het hout waaruit wij christenen zijn gesneden: krom, noestig en afgesneden van de boom van het leven. En daarvan laat God iets heel moois maken: het weinig fraaie hout krijgt een letterlijk schitterende bestemming. Het wordt overtrokken met goud. Het oorspronkelijke hout werd niet meer gezien. In de Woning weerkaatsten de stijlen de schittering van de ark die daar ook stond. Wij christenen weerkaatsen de heerlijkheid van Jezus Christus.

 

Al de stijlen stonden op zilveren sokkels. Elke stijl stond in twee verschillende sokkels: we delen dus een sokkel met de buurvrouw/man. We staan met één voet in Jezus’ dood, en met de andere voet in zijn leven. Wij christenen staan niet op zandgrond, in de woestijn. We staan gezamenlijk op zilveren sokkels. Samen delen we zo de christelijke waarheid waarop we gefundeerd zijn.

 

De planken zijn onderling verbonden door dwarsbalken. Ook die zijn met goud overtrokken. Één balk liep middendoor, de ander aan de buitenkant. De eerste balk symboliseert de Heilige Geest die de christenen op aarde samenbindt. De balk aan de buitenkant symboliseert de eenheid van de christenen die zichtbaar is voor de overige wereldbewoners.

 

Als God naar zijn gemeente kijkt ziet hij louter goud. Volmaaktheid. Schittering. 2 Kor 5, 21: Hem die geen zonde heeft gekend heeft hij voor ons tot zonde gemaakt, opdat wij zouden worden: Gods gerechtigheid,- in eenheid met hem.

 

Als wij naar elkaar kijken zien we nogal eens de noesten, en dat vooral bij de ander! Maar we moeten nooit vergeten hoe God naar ons kijkt: als mensen die volmaakt de schoonheid en volmaaktheid van zijn Zoon weerspiegelen. Daarom ook kunnen wij zonder aarzelingen en bedenkingen naar God toegaan. Misschien voelen wij ons wel eens naakt voor God staan als ooit Adam en Eva, maar God ziet dat anders! Hij ziet 100% goud!

 

Heel het nieuws op internet, radio en televisie richt zich vandaag de dag op het zien en duiden van andermans noesten en gebreken. In de christelijke gemeente zou dat anders moeten zijn. We moeten daar naar elkaar kijken zoals God naar ons kijkt. Ef 5, 25-32: de mannen: hebt uw vrouwen lief zoals ook de Gezalfde de vergadering heeft liefgehad en zich voor haar heeft prijsgegeven, ……., om zelf haar in heerlijkheid naast zich te plaatsen: de vergadering zonder vlek of rimpel of wat dan ook van zulke dingen; nee, opdat zij heilig zal zijn en onbesmet;

 

Zonder vlek of rimpel! Kijken we zo naar elkaar? En dat is niet iets voor de toekomst, als we allemaal volmaakt zullen zijn. Het gaat om het hier-en-nu! Ons christenleven heeft als doel om die manier van kijken naar de ander te leren! De ander te zien als gave, en niet als opgave. Dan zal de duivel ons niet meer uit elkaar weten te spelen. Het betekent ook dat we de medechristenen een beetje met rust moeten laten. Zeker als we het inhoudelijk over zaken wel eens oneens zijn. Want alleen (Ef 3, 18) samen met alle heiligen kunnen we begrijpen wat de breedte, lengte, hoogte en diepte is, en om de alle kennis overtreffende liefde van de Gezalfde te kennen,

Soms zien we zoveel van onze eigen tekortkomingen dat we zelf helemaal niet meer beseffen dat we voor God van goud zijn. We zitten dat te zeer in de put. Dan is pastorale hulp geboden.

 

God wil graag dat we 1) als christenen samen sterk staan en overeind blijven in de wereld en 2) dat we de heerlijkheid van zijn Zoon weerspiegelen. God wil hier en nu bij ons mensen wonen. Als Vader.

 

Tabernakel: wandconstructieTabernakel: ark plus wanden

 

Zijn wij als broed’ren een, geen strijd om beuzelingen,

daar eng’len ons omringen en zweven voor ons heen!