Preek zondag 26 augustus 2012


0 false 21 18 pt 18 pt 0 0 false false false /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standaardtabel; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:””; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:”Times New Roman”; mso-ascii-font-family:Cambria; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:”Times New Roman”; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Cambria; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

VUUR

“God van Abraham, God van Isaac, God van Jacob”, niet van filosofen en schriftgeleerden

Zekerheid, hartelijke vreugde, vrede.

God van Jezus Christus.

Het kinderlied zegt ‘Ik heb de vreugde van de Here Jezus diep in mijn hart.’ Als je ouder wordt, wordt dat wat gewoner. Staat dat niet altijd meer zo direct voor je aandacht. Is die blijheid er in principe wel, maar in de praktijk van alle dag toch niet meer zo zichtbaar. Anders dan bij Churandy Martina, de sprinter namens Nederland op de Olympische spelen. In al zijn interviews kwam het zinnetje ‘Ik ben blij, natuurlijk. Ik ben altijd blij” voorbij. Gekoppeld aan ‘Ik ben God dankbaar.’ Om het even of hij nou won of niet. Een dankbaar en blij christen. Kunnen wij van die vreugde wat terugkrijgen?

 

Wat kunnen we daarbij leren van Johannes de Doper? Wanneer was het dat Johannes de Doper voor het eerst liet merken dat hij blij was met de Jezus, de Christus?

 

Lukas 1: 44

En het geschiedt: met dat Elisabeth de begroeting van Maria hoort springt het kind óp in haar schoot en wordt Elisabeth vervuld van de heilige Geest.

Blij al voor hij geboren was! Ik denk dat God die vreugde voor Johannes werkelijkheid heeft gemaakt. Ook op zijn jonge leeftijd. Als z’n vader hem vertelde van de bijzondere ontmoeting met de engel in de tempel. Als zijn vader nog eens herhaalde wat hij profeteerde toen Johannes acht dagen oud was:

Lukas 1: 76 – 79

en jij, kleine jongen, zult profeet van de Allerhoogste worden genoemd, want je zult uitgaan voor het aanschijn van de Heer om te bereiden wegen voor hem door kennis van heil te schenken aan zijn gemeente in de vergeving van hun zonden; het is door het innige ontfermen van onze God dat uit den hoge naar ons komt omzien de opgaande zon, en gaat schijnen voor wie neerzitten in duisternis en schaduw des doods, -om onze voeten te richten op een weg van vrede!

Maar wie was Hij, de Christus, de opgaande zon, eigenlijk? Wanneer kwam Hij? Het had alles te maken met die zoon van een familielid van zijn moeder. Maar hoe zou het precies gaan. Die persoon kende hij wel, maar daar gebeurde ook nog niet zo veel, terwijl hij zo langzamerhand ook tegen de 30 liep. Hoe zou dat nou allemaal in z’n werk gaan?

Maar op een dag werd het volstrekt duidelijk. Hij vertelt dat zelf, als hij Jezus naar zich toe ziet komen met de verrassende vraag of Johannes hem wil dopen:

Mattheus 3: 13, 16 – 17

Dan treedt Jezus aan,uit Galilea op de Jordaan af naar Johannes,om door hem gedoopt te worden.

Als Jezus is gedoopt loopt hij meteen uit het waterde wal op;en zie, geopend worden de hemelen en hij ziet de Geest van God neerdalen alsof het een duif is en komen op hem, en zie, een stem uit de hemel die zegt: dit is mijn zoon, de geliefde,in wie ik een welbehagen heb (Jes. 42,1)!

Johannes raakte helemaal in de ban van de persoon die Gods plannen in vervulling zou doen gaan. Dat hij, Johannes, ouder was speelde geen rol voor hem. Johannes getuigt ervan.

Johannes 1: 29 – 34

Daags daarop wordt hij Jezus gewaar,als die tot hem komt; hij zegt: zie, het lam van God dat wegdraagt de zonde der wereld!- hij is het over wie ik heb gezegd:na mij komt een man die vóór mij is geworden, omdat hij eerder was dan ik; ook ik wist niet dat híj het was, maar opdat hij aan Israël zal verschijnen, daarom ben ik gekomen dopend met water! En Johannes getuigt ook en zegt: ik heb aanschouwd hoe de Geest als een duif neerdaalde uit de hemel en bleef rusten op hém; ook ík wist niet dat hij het was, maar die mij gestuurd heeft om te dopen met water, hij heeft tot mij gezegd ‘op wie je de Geest ziet neerdalen en op hem blijven, díe is het die doopt met heilige Geest’; ik heb het zelf gezien en ben er getuige van geworden dat hij is de Zoon van God!

En dan weet Johannes dat zijn dienst is begonnen. Dat hij de heraut van Christus is. Dat de wereldgeschiedenis een beslissende wending neemt.

Een meningsverschil dat omstanders naar voren brengen speelt voor Johannes geen rol. Het gaat om de Messias. Die is belangrijker dan wie of wat dan ook. En die Messias is de volle vreugde voor Johannes.

Johannes 3: 25 – 30

Dan geschiedt er een meningsverschil vanuit de leerlingen van Johannes met een Judeeër over reiniging.  Ze komen aan bij Johannes en zeggen tot hem: rabbi,die met u was aan de overkant van de Jordaan, – over wie u toen getuigd hebt, – zie, hij doopt nu en allen komen tot hem! Johannes antwoordt en zegt: een mens kan niets aannemen als het hem niet gegeven is vanuit de hemel; zelf zijt ge mijn getuigen dat ik heb gezegd ‘ik ben de Christus niet!’, -nee ‘een afgezant ben ik voor hém uit’; wie de bruid heeft, die is de bruidegom;en de vriend van de bruidegom die naast hem staat en naar hem hoort,-verheugt zich vol vreugde over de stem van de bruidegom; welnu, deze vreugde is ten volle de mijne geworden: hij moet toenemen en ik minder worden!-

Kan het praktischer? Ik wil graag wat minder in de belangstelling staan, als Hij maar groter wordt! Ik mag mijn taak volbrengen en van Hem genieten vanuit mijn eigen mooie plekje. Ik, Johannes, geniet van Hem!

Is dat niet de droom voor en van een christendienstknecht, ook nu? Voor mij? Voor u? Is de vreugde van de Heer onze krachtbron?

 

Niet alles gaat van een leien dakje. Natuurlijk zijn er beproevingen. Johannes kende die ook.

Je zult maar vast zitten in de gevangenis nadat je iedereen zo’n ernstige en schitterende boodschap hebt verteld. Tot aan een zekere Herodes toe! Wel knap van hem dat hij dat durfde. Maar dan ga je na een poosje echt wel afvragen wanneer Jezus het nu eindelijk eens gaat doen. Wanneer komt Hij daarbuiten in actie, wanneer komt de behoudenis, de vrede, de gerechtigheid waar zijn vader Zacharia het over heeft gehad.

Hij de man van de grote, wijde woestijn, zat in een kleine donkere cel….Er viel niets te dopen….niets te doen behalve te denken…te twijfelen.

Moeten we misschien een ander verwachten, gonsde het in zijn hoofd. Heb ik me toch vergist? Zit ik er naast?

Lukas 7: 20 – 22

Als ze bij hem zijn zeggen de mannen:Johannes de Doperheeft ons tot u uitgezonden om te zeggen:bent ú de komende, of hebben wij een ander te verwachten? Het is juist het uur dat hij velen geneest van ziekten, kwellingen en boze geesten en vele blinden begenadigt met zien. Ten antwoord zegt hij tot hen:gaat heen en verkondigt aan Johannes wat ge ziet en hoort:blinden gaan weer zien, lammen wandelen rond en melaatsen worden rein,doven horen, doden ontwaken en aan armen wordt goede tijding aangekondigd;

Markus 6: 14 – 29

en als haar dochter, die van Herodias, binnenkomt en danst,behaagt zij Herodes en die met hem aanliggen. De koning zegt tot het meisje:vraag mij wat je wilt, en ik zal het je geven! Zij gaat naar buitenen zegt tot haar moeder:wat zal ik vragen?En die zegt: het hoofd van Johannes de Doper! Zij gaat meteen weer met haastnaar binnen, naar de koning,en stelt haar vraag; ze zegt: ik wil dat u mij onmiddellijk geeft,op een bord, het hoofd van Johannes de Doper!

Johannes, hou vol! laat de Heer hem weten. En je discipelen kunnen een gedetailleerd verslag geven van alles waar Ik elke dag mee bezig ben: ik genees heel veel zieken van hun kwalen en boze geesten, en aan veel blinden schenk Ik het gezicht. Johannes Ik doe precies wat jij bedoelt, misschien heb je het een beetje anders voorgesteld, maar Ik ben het echt! Ik breng vreugde bij de mensen! Houd dat vast! Laat jij je vreugde niet ontnemen door twijfel of omdat je nog een poosje moet volhouden, Ik ben de bron van je vreugde ook in de zware momenten, ook als het geluid van die opzwepende muziek je bang maakt; als helse machten een einde willen maken aan je leven. Als een dansende vrouw als beloning jouw hoofd wil zien op een bord.

 

Johannes werd niet bevrijd uit de gevangenis. God bevrijde hem in de gevangenis. Hij werd gedood. Een jaar of 31. Misschien is hij één jaar echt bezig geweest met zijn dienst.

Er waren nog enkele van discipelen over, en die hebben hem begraven; de Heer Jezus denkt aan wat is gebeurd, aan wat Hemzelf zal overkomen en vertrekt naar een woeste plaats. Rouwt om zijn vriend.

 

Het leven van Johannes kenmerkte zich door een toewijding in vreugde. Soms door twijfel heen. Maar die vreugde was een wezenskenmerk van zijn dienst. Zoals die vreugde er is voor Churandy Martina. En zoals die vreugde er ook hoort te zijn voor mij. En voor u.

 

Over die vreugde:

 

Johannes 17: 13

en nu kom ik tot u, en dit alles spreek ik uit in de wereld opdat zij mijn vreugde ten volle in zich mogen hebben.

Nehemia 8: 11b

weest niet bedroefd, want de blijdschap in de Ene, die is uw veste!

1 Johannes 1: 4

en dat wij dit nu schrijven maakt onze vreugde volkomen!

Psalm 73: 28

En ik: nabij God te zijn, is mij goed, ik heb als mijn toevlucht gesteld mijn Héer, de Éne,

om te vertéllen ál uw wérken!

(Das ist meine Freude, das ich mich zu Gott halte und meine Zuversicht setze auf dem Herrn).

Ben Ik je vreugde, vraagt God?

De wereld vergeten, alles behalve God.

“Rechtvaardige Vader, de wereld kent u niet, maar ik ken u”

Vreugde, vreugde, vreugde, tranen van vreugde.

Blaise Pascal, Mémorial, 23 november 1654

———————————————————————————————————————————-

 

 

Onderstaande youtube link leidt naar een weergave van een motet van Johann Ludwig Bach (oom van J.S. Bach). De tekst die gezongen wordt is Psalm 73: 28 (vertaling Maarten Luther). Het aardige is dat de muziek – het notenbeeld – in op het scherm meeloopt. U kunt meezingen als u wil.

De apotheose van het stuk vindt u na minuut 4.15. Voor het eerst zijn alle acht stemmen tezamen ‘in de lucht’: Das ist meine Freude!