Preek zondag 8 juli 2012


0 false 21 18 pt 18 pt 0 0 false false false /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standaardtabel; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:””; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:”Times New Roman”; mso-ascii-font-family:Cambria; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Cambria; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-fareast-language:EN-US;}

Laat die gezindheid in u zijn

We dachten in onze eredienst na over het lijden van de Heer Jezus. We mogen wel aannemen dat de Heer zijn leven lang heeft geleden onder de zonde en de onrechtvaardigheid. Het lijden dat hem wachtte aan het eind van zijn leven stond hem de laatste drie jaar van zijn leven duidelijk voor ogen. Onder andere in het evangelie naar Markus vinden we daarvan een aantal getuigenissen.

Markus 8: 31 – 33: En hij vangt aan hen te onderrichten dat de mensenzoon veel móet lijden, verworpen moet worden door de oudsten, de overpriesters en de schriftgeleerden en ter dood gebracht zal worden en na drie dagen opstaan; openhartig heeft hij dit woord gesproken. Petrus neemt hem terzijde en vangt aan hem te bestraffen. Maar hij keert zich om, ziet zijn leerlingen aan, bestraft Petrus en zegt: ga weg, achter mij, satan, want je zint niet op de dingen van God maar op die van de mensen!

Markus 9: 31 – 32: Want hij was bezig zijn leerlingen onderricht te geven en heeft tot hen gezegd: de mensenzoon wordt overgeleverd in handen van mensen, en ze zullen hem doden, en eenmaal gedood zal hij na drie dagen opstaan! Maar zij hebben niets herkend

in wat hij zei, en waren bevreesd om hem er naar te vragen.

De discipelen snappen er weinig van. Onderweg praten ze wel ergens over, maar dat blijkt te gaan over de vraag wie van hen de belangrijkste was (: 34). Jezus halt dan een kind naar zich toe, sluit het in zijn armen en stelt dat als voorbeeld. En, zegt Jezus, dienstbaarheid is de kern. Niet belangrijkheid.

Markus 10: 32 – 35: opnieuw kondigt de heer zijn ultieme lijden aan:

Ze gaan de weg op, ze klimmen op naar Jeruzalem, en Jezus voert hen aan; zij zijn vol verbazing geweest en die hen volgden werden bevreesd. Hij neemt de twaalf bij zich en vangt aan om wéér tot hen te zeggen wat weldra bij hem zal samenlopen: zie, wij klimmen op naar Jeruzalem en de mensenzoon zal worden overgeleverd aan de overpriesters en de schriftgeleerden; zij zullen hem ter dood veroordelen en hem overleveren aan de heidenen; die zullen hem bespotten en bespuwen; ze zullen hem geselen en ter dood brengen, en na drie dagen zal hij opstaan !

En opnieuw gaat het bij de discipelen het ene oor in en het andere oor uit. Opnieuw staat bij hen het eigenbelang voorop. Ze denken louter aan zichzelf en aan hun toekomstig belang. Het gaat Johannes en Jakobus (: 35 – 38) om de vraag wie naast Jezus zal mogen zitten in de hemel.

Weer spreekt de Heer over dienstbaarheid als de ultieme wijze om Hem te volgen, in vers 43 – 45: zo is het niet bij u; nee, wie bij u groot wil worden, zal uw bediende zijn, en al wie bij u een eerste wil zijn, zal aller dienstknecht zijn; want ook de mensenzoon is niet gekomen om bediend te worden maar om te dienen en zijn lijf-en-ziel te geven als losprijs voor velen!

In Johannes 13 – de geschiedenis van de voetwassing – geeft Jezus ons het grote voorbeeld van wat hij bedoelde met dienstbaarheid. Voetwassing was een ritueel in Israel. Het klusje werd gewoonlijk door een bediende – slaaf –uitgevoerd. Hier is het Gods Zoon zelf die zich met die taak belast. Petrus ziet dat niet zitten. Vertikt het om voor deze dienstbaarheid dankjewel te zeggen. In deze handelingen tijdens het laatste avondmaal laat de heer zien wat er weldra zal gebeuren:

· Hij legt zijn kleding af voor de voetwassing, aangevend dat Hij zijn leven zal geven.

· Hij wast de voeten van zijn leerlingen, aangevend dat hij de reiniging van de zonden zal bewerken

· Hij doet zijn overkleed weer aan, aangevend dat Hij uit de dood zal opstaan.

De Heer Jezus geeft hier het ultieme voorbeeld van dienstbaarheid. Hij doet dat voor zijn discipelen die een- en andermaal er blijk van gegeven hadden veel meer op hun eigenbelang dan op dat van Hem bedacht te zijn. Dit voorbeeld geldt niet minder ons als christenen van 2012. Voor ons geldt wat Paulus schrijft in Galaten 6: 2: Verdraagt elkaars lastigheden; zó zult ge Christus’ wet vervullen.

Als de Heer dit aan de orde stelt in de nacht dat Hij zal worden gevangengenomen, moet het voor ons wel heel belangrijk zijn om ons daardoor te laten leiden. Dan zijn er weinig zaken die voor een christen daar bovenuit gaan.

die ook in Christus Jezus was,-