Preek zondag 25 maart 2012


0 false 21 18 pt 18 pt 0 0 false false false /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standaardtabel; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:””; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:”Times New Roman”; mso-ascii-font-family:Cambria; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:”Times New Roman”; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Cambria; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

En proberen dit alles te begrijpen,

 

Als ik maar weet dat alles hier mij nader brengt tot U.” Een wel heel klassieke regel uit een heel christelijk lied. Is het – christelijk – leven zo simpel dat we deze waarheid gewoon opslaan in ons hart en bij enige tegenslag eventjes weer opdiepen. Om dan weer onverdroten voorwaarts te gaan als enthousiaste christenstrijders? Denken we misschien dat anderen dat inderdaad zo weten waar te maken, terwijl wij zelf daar toch geweldig veel moeite mee hebben? En voelen we ons dan falen als christen? Doen we dan God te kort? Zakken we dan weer eens voor een tentamen als christen? Worden we daar wel eens moedeloos van?

 

Als dat laatste zo is, bent u in goed gezelschap. Heel wat mensen in de bijbel worstelden met gebeurtenissen in hun leven waar ze niks van snapten. Gebeurtenissen die hun geloof aan het wankelen brachten zelfs. Gebeurtenissen waar ze God soms voor ter verantwoording riepen.

 

We hebben ook wel eens een wat kinderlijk beeld van God. Als een persoon die Liefde is. En dus (!!) ons zal sparen voor tegenslag en lijden. Want dat doe je als je werkelijk van iemand houdt. Denken we soms. Maar God lijkt wel anders te denken. Hij houdt ontzettend veel van Job. Maar staat toe dat die Job de meest vreselijke dingen overkomen. Dat hadden wij vast anders gedaan. En Job toont zich vlammend strijdbaar: hij daagt God uit (Job 31: 35): Wie geeft mij dat iemand naar mij hoort?- ziehier mijn laatste letter: dat de Almachtige mij antwoorde!- laat hij een rol volschrijven, de man die met mij twist! Maar toen zijn vrouw – eerder – adviseerde om God maar vaarwel te zeggen, wees Job dat van de hand.

Of neem Asaf, in psalm 73. Hij beklaagt zich dat God hem niet ziet zitten. En het hem wel heel moeilijk maakt. Maar God loslaten wil hij niet. Hij vecht om te begrijpen wat God beweegt.

Toen mijn hárt verzúurde  en het mij sták tot ín mijn níeren, was ik een dwáas en een wéetniet,

werd ik ín uw bíjzijn een béest; en toch was ík steeds bíj u, gíj hield mij bij de réchterhánd.

In zijn brief aan de christenen in Rome schrijft Paulus (8: 28) dat Wij weten dat voor wie God liefhebben hij alles doet medewerken ten goede,- voor wie naar zijn voornemen geroepen zijn; Een tekst die nogal bruut kan overkomen. In de zin van ‘Maak er toch niet zo’n drama van, God doet niks zonder een goede bedoeling namelijk.’ Maar als je net je jonge moeder van 49 jaar hebt zien sterven komt dat toch niet over denkelijk. En dat laten de zinnen voor vers 28 ook wel zien. Als wij ten einde raad zijn en zelfs niet meer weten te bidden, is er toch Iemand die voor ons bidt. Zo komt ook de Geest onze zwakheid méé te hulp; want wat wij naar behoren zullen bidden weten wij niet; maar de Geest zelf pleit voor ons met onuitsprekelijke verzuchtingen. En hij die de harten doorgrondt, weet wat het streven van de Geest is, dat hij, overeenkomstig God, voor heiligen pleit. Als wij volstrekt murw geslagen zijn en er geen gebed meer over onze lippen komt, wordt dat toch aan God vertelt. Door de Heilige Geest die onze trooster op aarde is. Als wij God niet zien, ziet Hij ons nog wel. En Hij is met ons begaan.

En wat is onze reactie als we ons in de steek gelaten voelen? Als mensen ons – naar ons inzicht – laten vallen, kiezen we nogal eens dezelfde strategie. ‘Hij/zij bestaat niet meer voor me.’ Maar wat als we God niet meer ervaren? Als ooit Job? Of Asaf? Geloven we dat God ons niet in de steek laat, zelfs niet op de momenten dat we Hem niet ervaren? We geloven in Hem. We volgen Hem. En vertrouwen we Hem ook werkelijk? Blindelings? Als we God niet snappen kunnen we hem simpelweg terzijde schuiven. Asaf en Job deden dat niet. Ze kozen ervoor God te blijven vertrouwen terwijl ze Hem niet begrepen. En voor hun moeite en worsteling schaamden ze zich niet. Dat ze van God zo nu en dan niks snapten staken ze niet onder stoelen of banken. Zoals ook Guido Gezelle dat niet deed, toen voor hem de hemel van koper was en hij geen gebed over zijn lippen kreeg:

GIJ BADT OP ENEN BERG

Gij badt op enen berg alleen,

en… Jesu, ik en vind er geen

waar ‘k hoog genoeg kan klimmen

om U alleen te vinden:

de wereld wilt mij achterna,

alwaar ik ga

of sta

of ooit mijn ogen sla;

en arm als ik en is er geen;

geen een,

die nood hebbe en niet klagen kan;

die honger, en niet vragen kan;

die pijne, en niet gewagen kan
hoe zeer het doet!

o Leert mij, armen dwaas, hoe dat ik bidden moet!

Laten we niet te zeer schrikken als ons romantisch beeld van een volmaakt christelijk leven weer eens aan duigen valt. Misschien schudt God het zelf wel door elkaar. En wil hij ons dingen leren die we zonder tegenslag en lijden nooit zouden leren. Zeilen leer je niet op een fraaie lentedag met louter de wind in de zeilen. Maar eerder in een herfststorm met de wind tegen. Wij kennen Gods bedoeling lang niet altijd. Maar geloven we dat Hij goed en betrouwbaar is, ook als het ons niet gaat zoals wij dat graag zouden willen? Geloven we dat Hij ons beter christenen wil maken, ons wil vormen naar zijn beeld?

 

En troost het ons dat God het Job en Asaf en David en Guido Gezelle en ……… niet kwalijk nam dat ze met vragen zaten aan Hem? Soms zelfs nogal opstandige vragen? Als we God in al zijn liefde en erbarming gezien hebben, kunnen we ons dat dan nog te binnen brengen als het om ons heen ontzettend stormt? Als het donker om ons heen is, weten we dan nog wat we in het licht gezien hebben? In Job 36 omschrijft Elihu God en Zijn handelen als volgt:

: 15 Maar de ellendige in zijn ellende maakt hij vrij,- in de verdrukking ontbloot hij hun oor.

: 22 Zie, God handelt verheven in zijn macht,- wie is een leermeester gelijk hij?

: 26 Zie, God is groot en niet te kennen,-

Als ik maar weet dat alles hier mij nader brengt tot U. Durven we het te wagen? Een misschien niet erg veilige reis. Maar wel met een betrouwbare God.

 

was een opgave die ik niet aankon –

Psalm 73: 16, Willibrord vertaling