Preek zondag 15 januari 2012


0 false 21 18 pt 18 pt 0 0 false false false /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standaardtabel; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:””; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:”Times New Roman”; mso-ascii-font-family:Cambria; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Cambria; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-fareast-language:EN-US;}

Gerechtigheid hield aan om straf,
genade dong om vrijgeleide.

Het is waarschijnlijk dat wij het allemaal heel anders gedaan zouden hebben. Volgens de Wet had Rachab geen kansen op overleving. Ga maar na:

· Ze leefde en woonde in een stad – Jericho – die gedoemd was om ten onder te gaan.

· Ze was een hoer en leefde dus in zonde. De Wet veroordeeld dat duidelijk.

· Ze hoorde niet bij Israel maar bij ‘de volken.’ Eb daarvan lezen we ondubbelzinnig dat die niet mochten blijven leven (Deut. 7: 2): Heeft de Ene, je God, hen overgeleverd aan jouw aanschijn en heb jij ze verslagen,- met een banning zul je ze dan gebannen verklaren, je zult met hen geen verbond smeden en hen niet begenadigen.

De geschiedenis van Rachab lezen we in het tweede hoofdstuk van Jozua.

 

Maar als we de passages in de bijbel lezen die over haar gaan blijkt dat zij kennelijk tegen de verwachting in bleef leven en een centrale plaats inneemt in Israëls geschiedenis:

· Rachab was iemand die God erkende en geloofde! Daardoor redde zij niet alleen haar eigen leven, maar ook dat van haar hele familie.

· Sterker nog: niet alleen werd ze gered in de zin dat ze niet werd gedood, zij wordt ook als gerechtvaardigde aangemerkt in Jacobus 2: 25.

· Rachab komt voor in het geslachtsregister van Jezus Christus zoals Mattheüs dat opschrijft. In Mattheüs 1: 5 staat zij als vrouw van Salmon en moeder van Boaz. Zij is de betovergrootmoeder van de grote koning David!

Rachab werd dus geweldig gezegend:

· Zij werd opgenomen in Israel; ze was niet langer ‘buiten de legerplaats’ en onrein.

· Ze werd gezegend door kinderen te krijgen. Haar geslacht werd uiteindelijk het koningshuis van Israel en daaruit werd de Messias geboren.

· Ze werd met haar familie ook in aardse zin gezegend. Haar zoon Obed wordt een zeer vermogend man genoemd (Ruth 2: 1).

 

Hoe komt het dat het met Rachab een heel andere kant o ging dan wij wellicht zouden denken? Hoe komt het dat zij niet volgens de rechtsregels werd beoordeeld maar dat ze genade ontving?

 

Er zijn een paar unieke momenten in Rachab’s geschiedenis:

· Zij geloofde in Gods almacht (Joz. 2: 11b): want de Ene, uw God, hij is God in de hemelen boven en op de aarde daaronder;

· Zij wist dat God het land aan Israel zou geven (Joz. 2: 9a): ik weet dat de Ene het land aan u gegeven heeft,

· Zij wist dat God haar van de dood zou kunnen redden, en dat gebeurde ook (Joz. 6: 22b): gaat naar het huis van die vrouw, die hoer,- en leidt daaruit die vrouw en al wat het hare is, zoals ge haar hebt gezworen!

 

Rachab hing een scharlaken koord uit haar raam. Dat koord met z’n bloedrode kleur is een beeld van onze redding door het bloed van Christus. God redde Rachab tegen het oordeel in. Tegen de Wet in die Hij zelf had afgekondigd. Omdat Hij zijn Zoon de Wet liet volbrengen kon Rachab en kunnen wij van genade leven. In Joel 2: 32 (of 3: 5) lezen we van die genade: Maar geschieden zal het:

al wie de naam van de Ene aanroept zal worden gered;

Paulus – in Romeinen 10: 13 – plaatst dat in een breder kader als hij aangeeft dat er geen verschil is tussen Judeeër en Helleen; want hij is aller Heer, rijk jegens allen die hem aanroepen. Want ‘al wie de naam van de Heer zal aanroepen zal worden behouden’ (Joël 3,5).

De geschiedenis van Rachab is een dramatisch voorbeeld van de genade van God. God die absolute voorwaarden formuleerde. Maar die de straf wegens het niet nakomen van die voorwaarden liet dragen door Zijn eigen Zoon.

Zodat Rachab genade vond. En ook wij vandaag de dag God als Vader hebben. Dichtbij ons, beschermend, zorgzaam en goed. God die Zijn absolute – en absoluut onvoorwaardelijke – liefde zo laat schitteren. Ten koste van Zijn Zoon. Ten gunste van ons.

Hier trad Gods wijsheid tussenbeide
die z’allebei voldoening gaf.