Preek zondag 26 mei 2019


Dankbaarheid is een bloemke dat in weinig hoven bloeit.

Guido Gezelle

 

In ons geïndividualiseerde Westen is het begrip dankbaarheid nou niet iets wat de omgangsvormen meteen kenmerkt. Wij geven niet heel hoog op van waarden als dankbaarheid, zorgzaamheid en vriendelijkheid. ‘Dankjewel’ zeggen gaat ons maar matig af.

 

Onderzoekers hingen bij een groot aantal (Britse) huisgezinnen met instemming van de betrokkenen camera’s op. Ze vertelden er niet bij wat ze wilden nagaan. Het bleek te gaan om het zeggen van ‘dankjewel.Als iemand iets vraagt en de ander reageert daarop positief, hoe vaak zegt de vragensteller (-ster) dan vervolgens ‘dankjewel’? De onderzoekers constateerden dat in slechts één op de zeven keer dat ‘dankjewel’ ook daadwerkelijk volgde. 

 

Ook in de politieke cultuur neemt de wellevendheid en de dankbaarheid zienderogen af. Woede en gekwetstheid is nu veel meer aan de orde van de dag. En het is wel duidelijk: als de maatschappij om ons heen zo verruwt en verhardt, dan zal zoiets ook makkelijk binnendringen in onze christelijke kringen.

 

We lezen psalm 34: 1 – 11. De psalm is van de hand van David. Hij schreef ‘m toen zijn leven compleet op zijn kop stond.

David had de Filistijn Goliath verslagen, maar koning Saul had niettemin een hekel aan hem, want de Israëlieten hadden David hoger zitten dan hun koning. In een woedeaanval probeerde Saul David met een speer te doden, maar dat mislukte.

David vluchtte naar de Filistijnse stad Gath. De inwoners herkenden hem echter als de man die Goliath verslagen had. Om het vege lijf te redden deed David zich voor als een krankzinnige; de koning van Gath ‘had aan gekken geen gebrek,’en liet David vertrekken.

In die toch wel zo ongeveer hopeloze en troosteloze toestand schrijft David één van zijn mooiste psalmen. Opmerkelijk: wie op de vlucht is en zijn leven door de vingers ziet glippen schrijft meestal niet over dankbaarheid! David wel. En bovendien besteedt hij aan de psalm en zijn vormgeving veel aandacht: hij laat (in het Hebreeuws[1]) elk vers beginnen met de volgende letter van het alfabet, wat een hele dicht-technische puzzel oplevert.

 

Dankbaarheid staat meteen voorop: Altijd zal ik zegenen de Ene, … Bij de Ene prijst mijn ziel zich gelukkig. En hij nodigt metgezellen – en ook ons – uit om samen de Heer te prijzen: Geeft met mij grootheid aan de Ene,

 

Hoe komt David zo dankbaar? David herinnert zich hoe God hem in eerdere situaties terzijde stond en hielp. Als je de teksten die daarvan gewag maken opzoekt zie je dat zeven van de drie-en-twintig verzen daarover gaan. Het is heel belangrijk voor ons om ons bij voortduring te binnen te brengen wat God voor ons heeft gedaan. Als we dat zicht verliezen lopen we de kans verzuurde en ondankbare christenen te worden.

 

Twee situaties die de hele wereld beroerden en waarin God gebeden verhoorde staan ons nog helder voor ogen. De ene is de vrijlating van dominee Andrew Brunson in Turkije. Hij werd op een volstrekt ongefundeerde beschuldiging van relaties met de Koerdische PKK gevangen gezet. En na twee jaar vrijgelaten; in een showproces werden alle ‘beschuldigingen’ ingetrokken. De andere gaat over Asia Bibi. Ze kwam in 2009 in Pakistan in een dodencel, op beschuldiging van godslastering, en werd veroordeeld. In oktober 2018 sprak de hoogste Pakistaanse rechter haar vrij, maar in felle protesten eisten velen dat ze alsnog opgehangen zou worden. Op 8 mei 2019 vertrok ze naar Canada, waar ze asiel verleend kreeg.

Als God in staat is om in Turkije en in Pakistan harten te veranderen, dan kan Hij dat ook in onze omstandigheden bewerken. Want (: 9): Hoe goed de Ene is: proeft het en ziet! Wie zijn toevlucht zoekt bij God zal merken dat (Psalm 103: 8):De Ene ontfermend is en genadig, lankmoedig, overvloedig in vriendschap. We kunnen bij God altijd terecht. In het verdere van de psalm doet David suggesties inzake dankbaarheid:niet nalaten je tong te hoeden voor kwaad en Owijk voor het kwade, doe het goede,

 

Dankbaarheid is de beste brandstof voor een christelijk leven. Het voorkomt dat we als verongelijkte mensen bitter door het leven gaan. God wasaltijd goed, isnu goed en zalaltijd goed zijn. Proeft het en ziet!

 

Dankbaarheid is de moeder van alle deugden.

Cicero

[1]Zie de Bijbelvertaling van Pieter Oussoren (Naardense Bijbel)