Preek zondag 19 mei 2019


Brengt dank aan de Ene, roept hem bij zijn naam,

 

God doet wonderen. Dat doet Hij vandaag, dat deed Hij altijd al. Grote en kleine wonderen, openlijke en verborgene, directe en langzame, stoffelijke en geestelijke wonderen. God is een goede God, groot van kracht en majesteit. De Schepper van hemel en aarde die het niet-bestaande tot aanzijn riep. Die door zijn Zoon Jezus Christus de grote Herschepper is van een beschadigde wereld. Die dwars tegen al het doemdenken van deze eeuw in zijn eeuwig rijk opricht en blijvend vestigt. Voor God is niets te wonderlijk.

 

Waar wonderen plaats vinden, verbazen de mensen zich. Bovennatuurlijk ingrijpen doet versteld staan, fascineert of maakt wantrouwend. Het is ongewoon en schijnbaar ongrijpbaar en onberedeneerbaar. Voor God echter is het de normale gang van zaken. Als wij mensen ons verbazen over Gods wonderen zegt Hij (Psalm 50: 21): jij dacht, dat ik zo was als jij?- Als ons ongeloof ons parten speelt helpt het om te bedenken wat God zelf zegt in Jesaja 55: 8: Want mijn gedachten zijn niet uw gedachten en uw wegen niet mijn wegen!- tijding van de Ene.

God is altijd meer. Zijn handelen is geestelijk, hemels, volmaakt. Jezus’ werken zijn uit diezelfde bron. Ze zijn echt, waarheid en leven. De werkelijkheid is immers van Christus.

 

We lezen twee stukjes uit het evangelie naar Johannes:

  • Johannes 5: 1 – 9 (de verlamde man in Bethesda)
  • Johannes 9: 1, 5 – 8 (de blindgeborene)

 

Wanneer je beide geschiedenissen op je laat inwerken met de kennis van vandaag, dan wordt het wonder ongelooflijk. Met alle technische kennis van onze lichaamscellen snappen wij een beetje hoeveel miljoenen processen die verkeerd weren moeten worden hersteld. Als wij mensen zoiets al zouden kunnen bewerkstelligen dan zou dat onnoemelijk veel “reparatietijd” kosten. Het zou een project zijn waaraan we biet zouden beginnen: krijgen we niet af.

 

Bij God is dat anders. God is niet afhankelijk van natuurwetten. Bij God valt ook de tijdschaal compleet weg:

 

Want hij zei, en het werd,
hij gebood
en het kwam tot stand.

 

Wanneer we vandaag de dag bijvoorbeeld nadenken over de schepping moeten we ons dus realiseren dat ook dan Gods tijdschaal wel eens zou kunnen wegvallen. Want Hij spreekt en het is er!

We komen op een glibberig pad wanneer we God niet meet onverkort als Schepper erkennen. En met verklaringen gaan werken die ons makkelijk van God kunnen afleiden.

 

Het aantal top-wetenschappers dat een orthodox christelijk geloof belijdt is denkelijk niet zo groot. Veelal kan men zich vinden in de formulering dat God een mogelijke maar tevens overbodige hypothese is.Er zijn echter wetenschappers die zich zo een visie niet laten opdringen. Die zich niet laten (mis)leiden door het beeld van “de god van de filosofen.[1]” Zo een wetenschapper is de man achter “het zwarte gat.”: Heiko Falcke. Hij zegt en belijdt „De basisvraag is: waar komt alles vandaan? En wat is er aan het einde van de kosmos, en van ons leven? De wetenschap heeft ons de afgelopen honderd jaar niet dichter bij een antwoord gebracht. Je komt altijd bij een punt waarop je moet kiezen: hier moet ik ophouden, of hier kom ik met een geloofsuitspraak. Voor mij is God het begin en het einde. Velen zullen dat flauwekul noemen. Dat mag. Maar ik vind het hoopgevend, troostend en ook verstandig.[2]

 

Hebreeën 11: 3 en 1 zegt het zo: In geloof verstaan wij dat de wereldtijden zijn gesticht door het spreken van God, zodat wat waarneembaar is niet is ontstaan uit zichtbaarheden……Geloof viert de werkelijkheid van wat wordt gehoopt, is het bewijs van gebeurtenissen die niet waarneembaar zijn.

 

Zonder geloof vaart niemand wel! Geloof is hoopgevend, troostend en verstandig.

 

maakt bij de gemeenschappen zijn handelingen bekend.

Psalm 105: 1

[1]Blaise Pascal: ”God van Abraham, God van Isaak, God van Jacob, niet der filosofen en geleerden”

[2]NRC 19 april 2019: Man van het zwarte gat: ‘God is het begin en het einde.