Preek zondag 5 mei 2019


vréde laat ik u na,

 

De bijbel kent vier evangeliën. De evangeliën van Mattheüs, Marcus en Lucas worden vanwege de vele onderlinge overeenkomsten de synoptische evangeliëngenoemd. De tekst van deze drie evangeliën wordt soms in drie kolommen naast elkaar geplaatst om ze makkelijk te kunnen vergelijken; zo’n tabel heet dan een synopsis.

Het vierde evangelie, dat van Johannes, wijkt zowel qua stijl als qua inhoud behoorlijk af van de andere drie. Aangenomen wordt dat de eerste drie evangeliën relatief kort na Jezus’ dood zijn geschreven (dat van Markus zou dan de oudste zijn), terwijl het evangelie van Johannes tientallen jaren later geschreven zou zijn.

 

Een aansprekende verklaring voor de aparte plaats die het Johannes-evangelie inneemt is dat de schrijver ervan op hoge leeftijd gevraagd wordt om zijn herinneringen aan het leven van Jezus op te schrijven. Er zou dan kort na de dood van Jezus discussie zijn ontstaan over de precieze betekenis van Jezus’ optreden. Over waar het nou in de kern om ging. En Johannes was de laatste discipel van Jezus die nog leefde.

 

Johannes valt direct met de deur in huis. Jezus is de Zoon van God. Zijn evangelie gaat over precies twee Personen: over God, de Vader en Zijn Zoon Jezus Christus. Jezus is het vleesgeworden Woord van God. Zoals ooit Melchisedek zonder enige vooraankondiging opduikt in een Bijbelverhaal (zie Gen. 14) terwijl hij veel belangrijker is dat aartsvader Abraham, zo stapt Jezus bij Johannes in de eerste zin de menselijke geschiedenis binnen. Als Zoon van God. Groter en belangrijker dan wie dan ook. Als Iemand die al van eeuwigheid af aanwezig was. Als Persoon door Wie de wereld is ontstaan.

 

De bijbel beschrijft in Leviticus vijf offers. Die hebben allemaal te maken met de relatie tot God. We zoomen hier in op het eerste en grootste van die offers: het brandoffer.

Het brandoffer is het frequentst voorkomende en het belangrijkste offer. Het  behoorde volledig toe aan God. De priesters offerden het elke ochtend en elke avond, en op heilige dagen nog vaker, als een openbaar offer.
Met dit offer beoogde de aanbidder God te behagen en aanneming te vinden in Zijn aanwezigheid als verloste persoon, en, in het geval van de ochtend- en avondoffers, als een verloste natie. Leviticus begint dus met het goede nieuws van “de weg” voor verloste Israëlieten –  die overigens  nog steeds zondaars waren – om aanvaarding bij God te vinden.
Het brandoffer was een daad van aanbidding waarin de Israëliet een heel dier aan God aanbood. Het vuur op het altaar verteerde het offer (het aangeboden dier dus) volledig, als plaatsvervanging voor de offeraar en als een symbool van zijn totale persoonlijke zelfopoffering aan God. Deze offers waren vrijwillig van de kant van de Israëliet, zoal ook voor de christen van vandaag de toewijding aan Christus een persoonlijke zaak is waartoe we worden opgeroepen (Rom. 6: 12-13).
Als het “Lam van God”, heeft Christus zijn leven gegeven als een daad van volmaakte aanbidding voor God alsook als verzoening voor de zonde. Het brandoffer vertelt ons wie Christus is voor God. Christus is het ultieme brandoffer.

Het Johannesevangelie is compleet doortrokken van het brandoffer dat Christus is voor God zijn Vader. Het brandoffer laat ons kijken naar Christus die zich als smetteloos lam offert aan God. Het is een voorafschaduwing van Christus die wordt gekruisigd, niet zozeer als de drager van onze zonden, maar als de Persoon die Gods wil compleet volbrengt.

 

Johannes 13: 31: Wanneer hij dan naar buiten gaat zegt Jezus: nú wordt de mensenzoon verheerlijkt en wordt God verheerlijkt in hem!-

Johannes 10: 17, 18: daarom heeft de Vader mij lief: omdat ík mijn lijf-en-ziel inzet, om die weer aan te nemen; niemand heeft haar van mij weggehaald, nee, ikzelf zet haar in, uit mijzelf; ik heb volmacht om haar in te zetten, ik heb ook volmacht om haar weer aan te nemen; het gebod hiertoe heb ik aangenomen van mijn Vader!

 

Christus is het die de vrede met God proclameert. Christus sluit geen vrede, als contract tussen partijen. Hij verklaart vrede, als daad van ultieme liefde. Eeuwige vrede van zijn kant voor “alle mensen van goede wil.

 

míjn vrede is het die ik u geef,

Joh. 14: 27a