Preek zondag 4 november 2018


There is a balm in Gilead, to make the wounded whole

 

 

Soms treft een simpel liedje je als een bliksemflits. Toen Michael Curry, bisschop van de Amerikaanse Episcopaalse Kerk, bij het huwelijk van de Britse prins Harry en Meghan Markle, duidelijk wilde maken hoe eindeloos groot en volmaakt uniek Gods liefde is, haalde hij een negrospiritual aan: ‘There is a balm in Gilead‘(‘Er is balsem in Gilead’). Over die balsem lees je in de bijbel, bij de profeet Jeremia:

 

  1. 8: 22:Is er geen balsem meer in Gilead, of is daar geen geneesheer meer?-
  2. 46: 11: klim op naar Gilead en haal balsem, jonkvrouwe, dochter van Egypte!- tevergeefs vermenigvuldig je geneesmiddelen, vordering zit er niet voor jou in;

 

Negrospirituals zijn traditionele religieuze volksliederen van de Noord-Amerikaanse zwarte slaven. De teksten zijn christelijk geïnspireerd, met vaak verwijzingen naar het Oude Testament. Ze beschrijven de ontberingen van de slavernij. Maar ook bezingen ze – als ‘There is a balm in Gilead’ – de bron van de christelijke liefde. En die bron is Christus zelf. Michael Curry illustreerde dat prachtig in zijn toespraak:

“Als u me niet gelooft: er waren ooit slaven in het zuiden van Amerika die de veranderende kracht van de liefde bezongen. Ze zongen een spiritual, terwijl ze gevangen zaten. Het lied vertelt dat er ‘balsem in Gilead is’, een genezende balsem, iets dat de dingen kan veranderen ten goede. ‘Er is een balsem in Gilead dat de gewonden heelt’, en in een van de coupletten wordt uitgelegd hoe: Als je niet kunt preken zoals Petrus, en als je niet kunt bidden zoals Paulus, vertel dan gewoon maar over de liefde van Jezus, die stierf om ons allemaal te redden.’ Dat is de balsem in Gilead. Gods weg van liefde.
Die liefde maakt levend. Zij begrepen het! Jezus stierf om ons allen te redden. Hij stierf niet omdat er iets voor hem te halen viel. Jezus kreeg niet een of ander eredoctoraat voor zijn dood. Hij kreeg er niets voor. Hij gaf zijn leven, hij offerde zichzelf op, voor de ander, voor de wereld, voor ons.
Dat is liefde. Liefde is niet egoïstisch, liefde kan opofferend zijn. En dan wordt het een verlossende liefde. Die onzelfzuchtigheid, die offerende reddende liefde kan levens veranderen, die liefde kan de deze wereld veranderen.”

 

De passage over “There is a balm in Gilead” vindt u vanaf 5:52 – 7:37

Gilead is een landstreek die net over de Jordaan ligt. De commiphora gileadensis  is een daar groeiende struik die bekend staat om de ‘balsem van Gilead.’ Uitleggers menen wel dat het hier om mirregaat.

 

In de spiritual staat de balsem uit Gilead voor het hemelse medicijn bij uitstek: Jezus’ bloed dat redt van alle zonden. In een post-christelijke tijd – en in St George’s Chapel van Windsor Castle – misschien een beeld dat ver van de dagelijkse beleving af staat. Maar dat beeld was – en is – heel gewoon in een Amerikaanse baptistenkerk. En was ook heel gewoon in het Leipzig van 1730 (zie BWV 25 en 103).

 

Balsem in Gilead gaat dus om de kern van het evangelie. Jezus stierf om allen te redden. Hij offerde Zijn leven. Zijn liefde is een verlossende liefde. En dat moet heel de wereld weten!

 

Maar voor ons christenen is die balsem ook het beeld van de Heilige Geest die ons op aarde bemoedigt als het leven ons te zwaar wordt. Het tweede couplet van de spiritual luidt: ‘Soms ben ik moedeloos/En denk ik dat alles tevergeefs is,/Maar dan blaast de Heilige Geest/mij weer nieuw leven in!

We hebben zelf nog wel eens de neiging om in ongemakkelijke situaties met onopgeloste emoties te blijven lopen. Rancune en wrok verhinderen ons dan om vrij te leven. We kunnen de stap niet zetten om de opgelopen pijn te verwerken. En we realiseren ons dan nauwelijks dat rancune en bitterheid elke oplossing blokkeren. Ook afstand nemen van de situatie en de persoon die het betreft helpt slechts oppervlakkig. De wrok sluimert en is niet weg. De ander heeft jou misschien onrecht aangedaan, maar de negatieve gevolgen van het koesteren van wrok doe jezelf aan. Met Nelson Mandela (en die had recht van spreken!): ‘wrok koesteren is als het drinken van vergif en verwachten dat de andere persoon eronder lijdt.’ Maar jij bent de persoon die wordt vergiftigd door je eigen negatieve gedachten.

 

De enige manier om tot een oplossing te komen is de weg waarin Jezus ons is voorgegaan: vergeven. In onzelfzuchtige, opofferende en bevrijdende liefde. Want ‘al spreek ik de talen van de mensen en engelen, al heb ik de gave van de profetie en al deel ik alles (en niet als Annias en Safira!) uit wat van mij is, maar de liefde heb ik nietik ben niets.

 

Balsem in Gilead. Een simpele spiritual. Een les vanuit de ontberingen van de slavernij. Jezus is die balsem. We hebben Hem nodig. Voor geest, ziel en lichaam.

 

You can tell the love of Jesus and say “He died for all”