Preek zondag 2 september 2018


Dan zal mijn lied voor eeuwig wezen

 

Natuurlijk vragen christenen zich met enige regelmaat af ”hoe leidt God mij in mijn leven? Zal ik de aangeboden baan nemen? Trouwen met de partner waarop ik verliefd ben? Mijn huis verkopen”?

Het antwoord is lang niet altijd meteen duidelijk. Je leest in de bijbel om daaruit te leren. Je bidt om wijsheid en inzicht. Je praat erover met goede vrienden die je goed kennen. Je neemt de tijd om tot helderheid te geraken. Wat laat God je zien?

 

We lezen Handelingen 14 in zijn geheel. Een roerig stukje uit de eerste zendingsreis die Paulus maakte. De geschiedenis laat zien dat God ons leven leidt, maar dat dat niet betekent dat moeilijkheden dus uitblijven en dat er louter zegen op ons pad neerdaalt.

In sommige christelijk-evangelische kringen is het vandaag de dag zo ongeveer de opvatting dat God altijd en onontkoombaar zegent als wij maar zijn paden lopen. En als die zegen dan uit lijkt te blijven moet er wel iets mis zijn met het geloof of de wandel van betrokkene.

Handelingen 14 maakt duidelijk dat die opvatting ernaast zit. Paulus reist lange tijd (hier al 53 dagen) en over grote afstanden (2000 kilometer), hij heeft menig gevaar getrotseerd en is ver van huis. Het staat buiten discussie dat Paulus getrouw doet wat God van hem vraagt. Desondanks meldt vers 5 dat er een dreiging is dat Paulus en Barnabas zullen worden gestenigd.  Is er dan iets dat Paulus buiten Gods wil om heeft gedaan? Of zit onze vooronderstelling dat God altijd zal (moet?!) zegenen als wij hem serieus volgen er toch naast?

Dit hoofdstuk leert ons dat er in de moeiten die God in ons leven laat gebeuren tevens vaak de zegen verscholen zit.

 

Toen de koersval van de dollar het voor Amerikaanse zendelingen in Europa heel moeilijk maakte om de touwtjes aan elkaar te knopen was er plotseling een Europees paar dat voorzag in het tekort. Beproeving, samen met zegen.

 

De dreiging met steniging zet Paulus ertoe aan om naar het stadje Lystre te gaan. Daar doet hij precies hetzelfde als in Ikonium daarvoor. Maar anders dan in Ikonium gaan in Lystre gaan alle deuren open! Paulus geneest een verlamde man die nog nooit had kunnen lopen, en de mensen kijken hun ogen uit! Ze houden Paulus en Barnabas voor goden en willen hen vereren! Zo een genezing had Paulus eerder gedaan, maar die reactie was er nog nooit op gevolgd! God opent deuren op een fantastische manier.

 

Zoals God dat de afgelopen tientallen jaren deed in Afrika ten zuiden van de Sahara. Honderd jaar geleden bestond de bevolking louter uit animisten, nu belijdt 66% christen te zijn! Zoals God dat deed in Kazachstan, waar bekeerde moslims een christelijke kerk stichtten en er op een bijbelstudieconferentie van een week tientallen mensen het christelijk geloof aannamen. Zoals God dat heden ten dage doet in India. Waar tegen verdrukking en vijandschap in velen het evangelie indrinken en geloven.

 

In Efeze 3: 20, 21 schrijft Paulus: Aan hem die ten gevolge van de kracht die in ons werkt bij machte is meer dan overvloedig te doen boven alles wat wij bidden of denken, aan hem zij de glorie, in de vergadering en in Christus Jezus tot in alle geslachten van de eeuwigheid der eeuwen. Amen!

 

We doen verstandig om onze verwachtingen van wat God kan en wil doen bij te stellen. Wij Nederlanders zijn nogal realistisch ingesteld. Maar Paulus zegt dat we optimistisch moeten zijn. God doet boven wat wij bidden of bedenken! Thomas Edison (uitvinder): I have not failed. I just found 10.000 ways that won’t work.

 

Wat we nodig hebben is overtuiging. Alles wat we doen moet met overtuiging en alle inzet geschieden. Paulus wordt in Lystre daadwerkelijk gestenigd en voor dood achtergelaten. Maar hij staat op en gaat de stad weer in. Maar hij gebruikt wel zijn verstand: hij trekt niet de aandacht en vertrekt de volgende dag.

 

En ook dat is een les. Wij Hollanders zijn nogal eigenwijs. Hebben nog wel eens de neiging om ook in de christelijke bediening door te stomen met een waas voor de ogen. Recht zo die gaat. Terwijl wijsheid ons ertoe zou moeten aanzetten om ons aan te passen aan de omstandigheden.

 

Handelingen 14 laat zien dag God goed is. Dat Gods weg niet altijd makkelijk is. Dat God ons leidt en wil dat wij met alle inzet en overtuiging zijn weg gaan. Dat optimisme een opdracht is. En dat we ons aan moeten passen aan de wijzigende omstandigheden. Dan zullen we aan het einde van ons leven zingen: Jezus leidde me al de weg.

 

Jezus leidde m’ al de weg