Preek zondag 29 april 2018


Wird mir mein Leiden einst zu schwer,

 

Waarom bestaat er ellende op deze wereld? En als God zowel goed als almachtig is, waarom herstelt hij niet gewoon alles meteen nu? Waarom staat God verdriet toe?

 

Vragen die niet gelovige mensen nogal eens stellen aan christenen. Pijn en verdriet gaan ook aan gelovigen niet voorbij. Paulus schrijft in 1 Kor 12: 26 dan ook als één lid lijdt, lijden al de leden mee. Het lijden raakt ons christenen allemaal.

 

Het meest ongelooflijke is wel dat Jezus Christus, God de Zoon zelf, alle aspecten van het lijden kende en in zijn lichaam en geest onderging. En dat in veel heviger vorm dan welke persoon verder op aarde ook. Zijn leven was lijden, en dat in het bijzonder gedurende de drie laatste jaren, in zijn openbare optreden.

Als er dus één Persoon is die weet wat ons mensen overkomt als we lijden, is Hij het wel (Hebr. 2: 18): want beproefd in wat hij heeft geleden kan hij hun die beproefd worden te hulp komen. 2 Kor. 1: 5 zegt dat prachtig: Want zoals het lijden van de Gezalfde overvloedig over ons komt, zo komt door de Gezalfde ook onze bemoediging in overvloed.

 

Het is absoluut nodig dat wij elkaar troosten.Gedeelde smart is halve smartwil het spreekwoord. Iemand die echt en oprecht naar je luistert – en vooral niet op de automatische piloot christelijke antwoorden spuit – kan ontzettend goed doen. Aan de andere kant vergt het ook moed om vanuit jezelf met je ellende voor de dag te komen. We schamen er ons nogal eens voor.

Misschien zijn onze woorden wel makkelijk. Maar als we een beetje kunnen troosten en bemoedigen doet dat vaak veel goed.

 

Lijden wij mensen door eigen schuld? Nou, er zijn situaties waarin ons persoonlijk gedrag het lijden wel uitlokt. Wie veel rookt en/ofdrinkt loopt gerede kans dat de gezondheid overgaat in ziekte. In lijden dus.

 

Maar lijden moeten we toch eerder zien als Goddelijk beleid. Soms is er iets belangrijkers dan ons primaire geluk. En dat bepalen wij niet zelf. Dat bepaalt God. Job – die volgens God zelf (Job 1: 1) volmaakt en oprecht, godvrezend en wars van kwaad was, kreeg desondanks groot lijden te verduren. God brengt een keer in Jobs lijden terwijl hij (= Job) bidt voor zijn vrienden (42: 10). God gebruikt lijden voor Zijn doel. Het lijden moeten we niet zien als straf van God. De straf voor de zonden van de wereld is gedragen door Gods Zoon zelf. We kunnen het lijden beter duiden met woorden alswaarschuwingen beproeving.

 

Naast individueel lijden is er ook lijden in de christelijke gemeente. In Handelingen 20 (: 29 – 31) waarschuwt Paulus daarvoor. Mensen die Gods woord en Zijn verordeningen in twijfel trekken. Zaken betitelen als ouderwetsen verkeerde ontwikkelingen bestempelen als je moet wel met je tijd meegaan.

 

In de christelijke gemeente geldt – net als daarbuiten trouwens – wat de grote Engelse prediker Charles Haddon Spurgeon ooit schreef: Niet iedere verandering is een verbetering, zoals de duif zei toen zij uit het net raakte en in het pasteitje terecht kwam.

 

Onze opdracht is om voorgestelde veranderingen te toetsen aan wat de Bijbel leert. Om (met 1 Kor. 10: 6) niet begerig te zijn naar kwade zaken. En te leren van de geschiedenis van Israël in het Oude Testament; Israël nam nogal eens gebruiken over van volken om hen heen, tot hun eigen nadeel.

 

In Mattheüs 13 groeit het koren samen met het onkruid op. Dat onkruid wordt niet op voorhand uitgerukt en bijeen gelezen. De verantwoordelijkheid is wel om te zorgen dat het niet binnenkomt in de gemeente.

 

Het lijden heeft een doel. Over het lijden zegt C.S Lewis ergens: ‘God fluístert tegen ons in ons plezier. Maar hij roept heel hard in onze pijn. Het lijden is Gods megafoon om onze aandacht te trekken.’ Daarom zegt Paulus (die heel veel lijden moest) in Romeinen 8: 35: Wie zal ons scheiden van de liefde van de Gezalfde?- verdrukking of nood of vervolging of honger of naaktheid of gevaar of een zwaard?

 

Laten we uitzien naar Christus’ wederkomst.

 

Maranatha!

 

So hilfst du mir es selber tragen.

BWV 244