Preek zondag 13 augustus 2107


Want allen hebben gezondigd

en zijn verstoken van de glorie van God,

 

We lezen Jozua 2: 1,2; 8-18b; korte inhoud:

 

De Israëlieten staan klaar om de Jordaan over te steken naar het land Kanaän. Maar eerst stuurt Jozua de twee verspieders uit. Hij zegt tegen hen: ’Ga het land en de stad Jericho bekijken.’  

In Jericho aangekomen, gaan de verspieders naar het huis van Rachab, een hoer. Dan krijgt de koning te horen: ’Er zijn vannacht twee Israëlieten gekomen om het land te verkennen.’ De koning Rachab besefte duidelijk dat God heilig was. Beseffen wij dat ook nog, vandaag de dag?stuurt mannen naar Rachab met het bevel: ’Breng de mannen die in je huis zijn, naar buiten!’ Maar Rachab heeft de verspieders op haar dak verborgen. Daarom zegt zij: ’Er zijn wel mannen bij me gekomen, maar ik weet niet waar ze vandaan kwamen. Toen het donker werd, voordat de stadspoort werd gesloten, zijn ze weggegaan. Als jullie vlug zijn, haal je hen nog in!’ Dus jagen de mannen hen na.

Als zij weg zijn, gaat Rachab snel naar het dak. ’Ik weet dat Jehovah jullie dit land zal geven’, zegt zij tegen de verspieders. ’Wij hebben gehoord hoe hij de Rode Zee droog heeft laten worden toen jullie uit Egypte trokken, en hoe jullie de koningen Sihon en Og hebben gedood. Ik ben goed voor jullie geweest, dus beloof mij alsjeblieft ook goed voor mij te zijn. Spaar mijn vader en moeder en mijn broers en zusters.’

De verspieders beloven het, maar Rachab moet wel iets doen. ’Neem dit rode koord en bind het aan je venster’, zeggen zij, ’en haal al je familieleden in je huis. Als wij dan komen om Jericho in te nemen, zullen wij dit koord aan je venster zien en niemand in jouw huis doden.’ Als de verspieders bij Jozua terugkomen, vertellen zij hem alles wat er is gebeurd.

 

De geschiedenis van Rachab en van de inneming van Jericho hoort tot de bekendste uit de bijbel. Als je het verhaal probeert te lezen alsof je dat voor de eerste keer doet komen er toch een aantal opmerkelijke observaties boven.

 

Een eerste is dat Rachab kennelijk weet wie de God van Israel is. En dat zou wel eens te maken kunnen hebben met wat veertig jaar daarvoor gebeurde. Toen werden er twaalf verkenners op uit gestuurd om vast het land te bekijken dat God Israel zou gaan geven. Wat groeit er? Wie wonen er? De afloop van die verkenning is bekend: tien van de twaalf waren zo onder de indruk van de reuzen die ze zagen dat ze het binnentrekken absoluut niet zagen zitten. “Dat gaat ons nooit lukken” meenden ze. Twee namen vruchten mee en vertelden van de melk en honing die ze gezien hadden. Maar de eerste tien maakten meer indruk: Israel moest nog veertig extra jaren in de woestijn doorbrengen. En in die woestijn moest het volk beter leren kennen wie God – de Heilige – werkelijk was. Opmerkelijk: als Israel toen meteen Jericho had kunnen innemen zou geen van de inwoners dat overleefd hebben!

 

Het lijkt logisch te veronderstellen dat Rachab ten tijde van die rondtrekkende verkenners nog niet geboren was. En toch wist ze van de God van Israel. Had ze begrip van Zijn macht en heiligheid. Toen de koning van Jericho kennelijk de spionnen in de gaten kreeg – hij wist best dat Israel eraan kwam – stuurde hij zijn soldaten om hen gevangen te nemen. Rachab speldt die soldaten een verhaal op de mouw en redt zo de spionnen.

Maar tevens toont ze haar geloof in de God van Israel. Ze vraagt om genade voor haar familie en voor haarzelf. Kennelijk snapte ze dat ze het van genade moest hebben, anders kon ze het wel vergeten. En Rachab wordt gered (Joz. 6: 23): Dan komen de jongens die hebben bespioneerd en leiden hen uit: Rachab, haar vader, haar moeder, haar broers-en-zussen en al wat het hare is; heel haar familie hebben ze uitgeleid; ze legeren hen, maar wel buiten Israëls legerplaats. Rachab besefte kennelijk dat God heilig is. Beseffen ook wij dat vandaag de dag nog?

 

Rachab en haar familie worden eerst wat geïsoleerd van de Israëlieten. Maar niet lang daarna is de familie geïntegreerd. Rachab trouwde met Salmon en werd de moeder van Boaz. Zo kwam ze in de koninklijke lijn van David en – uiteindelijk – van de Heer Jezus.

 

Rachab werd gered door Gods genade. Zonder het plaatsvervangend lijden van de Heer Jezus zou ons zijn overkomen wat de inwoners van Jericho overkwam: gestraft voor de eigen zonden.

 

en worden gerechtvaardigd om niet, uit zijn genade,

door de verlossing in Christus Jezus.