Preek zondag 7 november 2010


 

Christ avant tout (Christus boven alles)

(Lijfspreuk van koningin Wilhelmina)

 

We zingen nogal eens grote woorden in onze liederen. Woorden die gaan over een heel hoogstaand christelijk leven. Over “ zich voegen naar Gods wil.” Of over “ volle onderwerping…”. In feite zeggen we het dan de dichter na: Christus gaat mij vóór alles. Maar we weten dat in de praktijk van alle dag dat wel zo zou mogen zijn. Dat we aan dat volmaakte christelijke leven nogal tekort komen. Dat woorden en daden nogal eens ver uit elkaar liggen.

Onderwerping betekent dat je je eigen wil opzij zet. Dat je God de absolute leiding geeft in je bestaan.

 

Paulus voerde dat ver door. We lezen dat heel mooi in de brief aan de Filippenzen. Hij schrijft die brief vanuit de gevangenis. En hij kwam daar terecht omdat hij God volgde. Dat lijkt niet zo’n geweldige beloning voor zijn inzet, zo op het eerste gezicht. Maar Paulus ziet dat toch anders (1: 12, 13):

 

Ik wil dat ge er kennis van hebt, broeders-en-zusters, dat mijn wederwaardigheden eerder zijn uitgelopen op bevordering van de evangelieverkondiging, zodat van mijn boeien duidelijk is geworden dat ze om de eenheid met Christus zijn,- in heel het rechthuis en bij alle overigen,

Uit de volgende verzen blijkt dat er mensen zijn – christenen! – die van Paulus’ afwezigheid misbruik maken door uit partijzucht te evangeliseren om zo zijn verblijf in de gevangenis nog zwaarder te maken. Maar Paulus leest ze niet de les. Hij houdt hen niet voor dat ze onchristelijke motieven hebben. Paulus haalt niet zijn gram.

Maar hij is blij. Blij dat het evangelie wordt verkondigd. Blij dat (1: 20) in alle vrijmoedigheid, zoals altijd zo ook nu, Christus grootgemaakt zal worden in mijn lichaam, hetzij door leven hetzij door dood.

Paulus is blij omdat God groter wordt door zijn gevangenschap. Paulus heeft werkelijk maar één doel voor ogen. Hij is altijd blij als Christus alle eer ontvangt.

En dan komt hij tot die beroemde uitroep (1: 21) Want te léven is mij Christus én te stérven is gewin!

Voor Paulus is dat niet een wat wij vandaag een politiek correcte uitspraak noemen. Geen fraai theoretisch theologisch hoogstandje. In en door zijn concrete situatie is er geen twijfel mogelijk: Paulus maakt waar wat hij schrijft.

In hoofdstuk 3 zet hij dat nog eens uiteen. “ Ik heb heel wat waarop ik me zou kunnen laten voorstaan” zegt hij daar zo ongeveer. Maar het gaat hen om Christus. En dus roept hij uit: Maar de dingen die voor mij winst waren acht ik schade, door de Christus. Sterker nog, ik acht alles schade doordat de kennis van Christus Jezus, mijn Heer, alles te boven gaat; door hem ben ik alles als schade gaan zien en acht ik het vuilnis als het erom gaat Christus te winnen.

Paulus is een groot voorbeeld voor ons. Hij gaf zich helemaal en zonder reserves voor Christus. Willen wij dat ook? En als we daar al ja op zeggen, doen we dat dan ook? Geldt voor ons dat ons burgerschap in de hemel is?

De brief aan de Fillipenzen wordt wel de brief van de blijdschap genoemd. Hoofdstuk 4 zingt daarvan. Verheugt u in de Heer, altijd; nog eens zal ik zeggen: verheugt u! Laat uw vriendelijkheid bekend worden aan alle mensen. De Heer is nabij. Weest over niets bezorgd,- nee, laten in alles, in aanbidding en smeking met dankzegging, uw vragen bekend worden bij God.

En net als wij misschien zouden zeggen “ als de lat zo hoog ligt kan niemand er overheen springen, laat dan ook maar zitten,” komt Paulus met de troostrijke opmerking laten in alles, ………, uw vragen bekend worden bij God. Bespreek met God je eigen gevoelens en verlangens. Hij raakt niet in je teleurgesteld daardoor. Of geïrriteerd. Als je de directe en diepe relatie met God zoekt, zal hij je zijn alles overtreffende vrede geven. En de vrede van God, die alle denken te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaren in Christus Jezus.

Paulus bracht in praktijk wat wij nogal eens uit volle borst zingen, zonder er echt over na te denken. Laten we zijn navolgers worden.

Tot alles ben ik in staat in eenheid met hem die mij kracht geeft.